Laaggebergte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een laaggebergte is volgens de aardrijkskundemethode een gebergte met een gemiddelde topografische hoogte van tussen de 200 en 500 meter. Bekende laaggebergten zijn het Teutoburgerwoud en het Wezergebergte.

Geologie[bewerken]

Geologisch gezien zijn laaggebergten ofwel tot laaggebergte geërodeerde hoog- of middelgebergten ofwel (nog) niet tot hogere gebergten ontwikkelde gebergten.

Zie ook[bewerken]