Hidden track

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een hidden track, verborgen track, verborgen nummer of geheime track is een nummer of geluid op een cd, muziekcassette of een andere muziekdrager, dat echter niet op de bijbehorende hoes of verpakking staat vermeld.

Vaak gaat het om een lied dat als laatste track op de plaat staat, soms voorafgegaan door een langere pauze. De luisteraar denkt aanvankelijk dat de plaat afgelopen is, totdat het betreffende nummer of geluid wordt gestart. Het kan erop lijken dat er door een vergissing wat extra opnamemateriaal op de plaat is gekomen.

Een van de eerste hidden tracks is Her Majesty op het Beatles-album Abbey Road uit 1969. Ook op hun vinylplaat Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band is een hidden track te horen, maar dan in de vorm van een fluittoon van 15 kHz dei wordt gevolgd door een steeds herhaald gebrabbel in de uitloopgroef. Dit wordt afgespeeld als de grammofoon niet voor die tijd afgeslagen is. De fluittoon kan niet door alle apparatuur verwerkt worden en is bovendien voor oudere mensen onhoorbaar, maar een hond kan erop reageren.

Prince paste vaak verborgen tracks toe op zijn albums, evenals de band Placebo.

Cd[bewerken | brontekst bewerken]

Op een cd kan een hidden track verborgen zitten aan het begin: de nummering begint dan in feite niet bij 1, maar bij 0. Start men de cd, dan begint het afspelen echter bij track nummer 1, en veel luisteraars zullen het niet opmerken dat er nog een track 0 is. Pas door met ⏪ terug te spoelen wordt track 0 hoorbaar. Een vroeg voorbeeld hiervan is te vinden op de cd Angels and deamons at play van Motorpsycho. Deze truc is met een grammofoonplaat of muziekcassette niet mogelijk.

Het herhaalde gebrabbel van Sgt. Pepper, daarentegen, is alleen op een vinylplaat mogelijk, en dan alleen nog als de grammofoon niet automatisch afslaat.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]