Historisch China

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Historisch China
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 中国本部
Traditioneel 中國本部
Pinyin zhōngguó běn bù
Zhuyin ㄓㄨㄥˉ ㄍㄨㄛˊ ㄅㄣˇ ㄅㄨˋ
Engels China Proper
Standaardkantonees Chóng Kwôk Pǒen Pòow
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Chung Kwok Poon Po
Een kaart van National Geographic uit 1912 van China en haar gebieden, het bevat verschillende gebieden van de Republiek China. De gebieden buiten historisch China zijn wit afgebeeld met een roze grens eromheen.

Historisch China is de term van het gebied dat bestond uit Chinese provincies die al duizenden jaren worden gedomineerd door een Han-Chinese meerderheid.

Tijdens de Qing-dynastie bestond historisch China uit achttien provincies. De provincies van Qing-China:

achttien provincies
andere provincies van de late Qing-dynastie

Historisch China bevatte tijdens de Qing-dynastie veel provincies met toentertijd nog een grote percentage niet-Han-Chinezen. De Qing beschouwde volken in deze provincies als Han-Chinezen. Voorbeelden zijn de Zhuang-Chinezen, Miao-Chinezen en de Buyi. Maar veel van deze niet-Han-Chinese bevolking beschouwen zichzelf al honderden jaren als nazaten van Huangdi en noemen zich samen met de Han-Chinezen Yanhuangzisun.

Na de oprichting van de Chinese Republiek werd de term historisch China steeds minder gebruikt.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]