Hongerdoek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hongerdoek in Freiburg

Een vasten- of hongerdoek (latijn: velum quadragesimale), is een vanaf de middeleeuwen in rooms-katholieke kerken gedurende de vastentijd tussen het middenschip en priesterkoor opgehangen doek ter bedekking van het altaar.

De doek werd veelal versierd met taferelen uit het lijden van Christus en de martelwerktuigen. In latere tijden ook met voorstellingen van missioneringsarbeid, onder meer vervaardigd door derde-wereldkunstenaars.

Zie ook[bewerken]