Hydrofiel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De term hydrofiel beschrijft een molecuul of een andere moleculaire entiteit die aangetrokken wordt door watermoleculen, en die de neiging heeft om op te lossen in water.[1] Het woord ‘hydrofiel’ komt van het Oudgriekse ὕδωρ (húdor), dat water betekent; φίλος (phílos), dat vriend betekent. Een hydrofoob molecuul daarentegen worden niet aangetrokken door water en lijkt er door afgestoten te worden.

Een hydrofiel (deel van een) molecuul is typisch elektrisch gepolariseerd en in staat om waterstofbruggen te vormen met andere moleculen. Hierdoor lost het makkelijk op in polaire vloeistoffen, zoals water of alcohol, en minder goed op in apolaire vloeistoffen, zoals olie. Een hydrofiele stof kan echter toch gemengd met olie worden door gebruik te maken van een emulgator.

Zie ook[bewerken]