Informatierecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Informatierecht is een verzamelnaam voor een aantal rechtsgebieden, respectievelijk onderdelen daarvan die met informatie van doen hebben:

  • Grondrechten: de vrijheid om informatie te verspreiden en te ontvangen (in Europa: art. 10 Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens). Het grondrecht van het respecteren van de persoonlijke levenssfeer ("privacy") moet hier afzonderlijk genoemd worden. Grondrechten zijn altijd tot op zekere hoogte strijdig met elkaar, zodat een afweging noodzakelijk is, waar op zichzelf ook weer regels voor gelden. Zo kunnen publieke figuren maar in beperkte maten aanspraak maken op privacy ("hoge bomen vangen veel wind"), al zijn er natuurlijk wel grenzen.
  • Rechten van intellectuele eigendom, zoals auteursrecht, octrooirecht en merkenrecht. Opgemerkt zij dat er geen algemeen recht op een soort van eigendom van informatie bestaat. Integendeel, het principe is dat informatie vrij is, behoudens wettelijke uitzonderingen. De vrije uitwisseling van ideeën is essentieel voor het functioneren van de maatschappij.
  • Mediarecht: Hoofddoel is het bevorderen van een goed functionerende pers, omdat die een essentiële functie heeft in een democratische rechtsstaat. Ook hier gaat het om grondrechten, bijvoorbeeld om de vraag hoe ver de vrijheid van meningsuiting reikt zonder dat de privacy van individuele burgers in het geding komt. Onderdeel van het mediarecht is het omroeprecht. Daar doet zich bovendien het probleem voor van de schaarste van "ether"-frequenties, al kan men betwijfelen of dat nog steeds het geval is gezien het sterk toenemende gebruik van internet ook voor bewegende beelden.
  • Telecommunicatierecht: Hierin gaat het om de regulering van voornamelijk het aanbieden van telecommunicatievoorzieningen, door telefoonmaatschappijen, internet providers en dergelijke.
  • Informatie-aspecten van het consumentenrecht, zoals informatieve etikettering van consumentenproducten.