Insubordinatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Insubordinatie is het actief of passief verzet van iemand lager in rang tegen iemand die hoger in rang staat. In de meeste gevallen houdt dit verzet in dat de persoon in kwestie een direct bevel van zijn meerdere weigert uit te voeren.

De term wordt vooral in verband gebracht met militairen. Binnen onder andere de krijgsmacht is insubordinatie een strafbaar feit. Binnen een privaatrechtelijke arbeidsverhouding geldt het echter ook als een zwaar vergrijp en reden voor ontslag, eventueel op staande voet.

Niet elk soort verzet wordt gezien als insubordinatie, er kunnen rechtvaardigheidsgronden zijn zoals overmacht, noodweer of onbevoegdheid van het bevel. Zo is het weigeren om iets uit te voeren dat niet legaal of ethisch is geen insubordinatie. Ook het niet opvolgen van een bevel dat de persoon die het bevel geeft niet had mogen geven omdat dit niet binnen zijn of haar autoriteit valt is geen insubordinatie.