Noodweer (juridisch)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Noodweer, in sommige landen legitieme zelfverdediging genoemd,[1] is in het strafrecht de gerechtvaardigde verdediging die noodzakelijk is om een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding jegens eigen of anders lijf of goed tegen te gaan.

Situatie in Nederland[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Noodweer (Nederlands strafrecht) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland is noodweer sinds 1886 als algemene strafuitsluitingsgrond geregeld in artikel 41 van het Wetboek van Strafrecht. Deze bepaling luidt: "Niet strafbaar is hij, die een feit begaat, geboden door de noodzakelijke verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed, tegen ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding."

Noten[bewerken]

  1. Bijvoorbeeld in Frankrijk ('légitime défense'), Italië ('legittima difesa') en Spanje ('legítima defensa').