Irio De Paula

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Irio De Paula

Irio Nepomuceno De Paula (Rio de Janeiro, 10 mei 1939 - Rome, 23 mei 2017)[1] was een Braziliaanse jazzgitarist en componist, die vooral bossa nova en samba speelde.[2]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

De Paula was als gitarist autodidact. Hij maakte deel uit van Grupo Brasil 40 Graos en speelde in 1966 mee op hun album. Sinds 1970 woonde hij in Italië.[3] Hij begeleidde zangeres Elza Soares alsook Chico Buarque (op diens album Per un pugno di samba). Hij droeg een nummer bij aan de soundtrack van de film L'ultima neve di primavera (1973), die een hit was in Italië. Hij leidde eigen groepen, maar trad ook vaak op als solist. Tevens had hij een duo, Irio e Gio, met de Italiaanse gitariste en zangeres Giovanna Marinuzzi. Hij is te horen op albums van Romano Mussolini, Lee Konitz en Renato Sellani. Hij heeft verder samengewerkt met Gato Barbieri, Chet Baker, Tal Farlow en Archie Shepp.

Discografie (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Gildo De Stefano: Il popolo del samba. La vicenda e i protagonisti della storia della musica popolare brasiliana. RAI-ERI, 2005, ISBN 88-397-1348-4

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]