Jacques Sinninghe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf J.R.W. Sinninghe)
Ga naar: navigatie, zoeken

Jacques Rudolf Willem Sinninghe (1904 - 1988) was een Nederlands verteller en verzamelaar van onder meer sagen en sprookjes.

Loopbaan[bewerken]

Sinninghe begon zijn carrière als journalist en publicist. Hij gaf in 1933 het Noordbrabantsch Sagenboek uit, dat in de daarop volgende jaren werd gevolgd door een tiental andere regionale sagenboeken. In 1941 kwam hij in dienst van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.[1] In 1942 werd Sinninghe bekroond door het nationaalsocialistische Departement van Volksvoorlichting en Kunsten, die hem de Folkloristische Prijs toekende voor zijn eerste zes sagenboeken. In datzelfde jaar gaf uitgeverij Elsevier, gesubsidieerd door het nationaalsocialistische Departement van Opvoeding, Wetenschap en Cultuurbescherming, zijn boek Vijftig Nederlandse sprookjes uit. De nationaalsocialistische uitgeverij De Schouw publiceerde in 1943 zijn Peer van 't Heike en Opstand in Brabant. In andere van hem in datzelfde jaar verschenen boeken was geen sprake van het publiceren in het licht van de nationaalsocialistische ideologie.[2]

Na de Tweede Wereldoorlog raakte Sinninghe in de Nederlandse wetenschappelijke wereld in ongenade wegens zijn lidmaatschap van de Kultuurkamer en zijn culturele collaboratie. In 1955 richtte hij zijn eigen instituut op in Breda en bracht hij de collectie onder in de Stichting tot codificatie van de Nederlandse Volksverhalen. Sinninghe deponeerde in 1974 een deel van zijn collectie bij het Rijksarchief Zeeland, dat deel zou in 1998 aan het Meertens Instituut worden overgedragen. Het betreft hier kopieën van Vlaamse teksten. De Collectie Sinninghe herbergt zo'n 45.000 uitgetypte systeemkaarten en 29 verhuisdozen met verhalen, benevens een kleine collectie met bandopnamen van vertellers. Een deel van de collectie van Sinninghe wordt heden bewaard bij de Brabant-Collectie in de Universiteitsbibliotheek van de Universiteit van Tilburg, een deel bij het Meertens Instituut.

Bibliografie[3][bewerken]

  • 1933 - Zeeuwsch sagenboek
  • 1933 - Noord-Brabantsch sagenboek
  • 1935 - Hollands sprookjesboek
  • 1936 - Overijsselsch sagenboek
  • 1938 - Limburgsch sagenboek
  • 1938 - Utrechtsch sagenboek
  • 1942 - Vijftig Nederlandse sprookjes
  • 1943 - Gelders sagenboek
  • 1943 - Hollandsch sagenboek
  • 1943 - Peer van 't Heike
  • 1943 - Opstand in Brabant
  • 1943 - Over volkskunst
  • 1943 - Sagen van Nederland
  • 1943 - Katalog der niederländischen Märchen-, Ursprungssagen-, Sagen- und Legendenvarianten
  • 1944 - Drentsch sagenboek
  • 1944 - Sprookjes uit alle provinciën
  • 1945 - De gelaarsde gehangene
  • 1949 - Oude volksvertellingen : van Duinkerken tot de Dollard
  • 1949 - Boeven en bezetenen
  • 1961 - Nederlands sagenboek
  • 1963 - De Grimms van de sprookjes
  • 1966 - Van gasthuys tot bank
  • 1974 - Katalog der Sagen im Niederländischen Sprachraum
  • 1974 - Spokerijen in de Baronie van Breda
  • 1975 - Spokerijen in Brabants Westhoek
  • 1975 - Spokerijen in het Gooiland
  • 1975 - Spokerijen in Amsterdam en Amstelland
  • 1975 - Spokerijen in de Zaanstreek en Waterland
  • 1977 - Spokerijen in Rijnland, Delfland en Schieland
  • 1978 - Verhalen uit het land der bokkenrijders en der Teuten
  • 1978 - Volkssprookjes uit Nederland en Vlaanderen
  • 1980 - Misdadigers en avonturiers in vroeger tijden

Reeks: Rond de Hofvijver[bewerken]

  • 1955 nr. 1 - Vijver en Vijverberg
  • 1956 nr. 2 - Het Haagse Bos
  • 1957 nr. 3 - Het Buitenhof
  • 1958 nr. 4 - Een eeuw Engeland-Nederland in Den Haag
  • 1959 nr. 5 - Haagse paleizen
  • 1960 nr. 6 - Haagse kastelen
  • 1961 nr. 7 - Haagse schouwburgen
  • 1962 nr. 8 - Haagse buitenplaatsen
  • 1964 nr. 9 - Het Voorhout
  • 1965 nr.10 - De Prinsegracht
  • 1966 nr.11 - In en om de Sint Jacob
  • 1967 nr.12 - De Nieuwe Uitleg
  • 1968 nr.13 - Stedelijke logementen
  • 1970 nr.14 - De oude glorie der Haagse binnenstad
  • 1972 nr.15 - Misdaden in Den Haag
  • 1974 nr.16 - Keizers en koningen, schelmen en schavuiten

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]