Jack Jersey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Jack de Nijs)
Ga naar: navigatie, zoeken
Jack Jersey
Jack jersey-1456061757.png
Algemene informatie
Volledige naam Jack Willem de Nijs
Geboren 18 juli 1941
Overleden 26 mei 1997
Land Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Indonesië Indonesië
Werk
Jaren actief 1959-1997
Genre(s) Lichte muziek, Rock
Beroep producer, componist, tekstdichter, arrangeur en zanger
Instrument(en) banjo, gitaar, piano, zang, synthesizer
Label(s) EMI
Actief geweest in The Losers
Functie(s) Leadzanger
Jaren actief in formatie 1965 - 1967
Bezetting The Losers (bezetting)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Jack de Nijs (Tjimahi, 18 juli 1941Roosendaal, 26 mei 1997) was een Nederlandse zanger, componist, arrangeur, tekstdichter en producer van lichte muziek die voor nationale en internationale artiesten werkte. Als zanger is hij bekend geworden onder het pseudoniem Jack Jersey.

Leven[bewerken]

De Nijs werd geboren te Tjimahi bij Bandung (Nederlands-Indië) als zoon van een militair bij het KNIL, die in 1953 officieel tot Kapitein (rang) benoemd werd bij de KCT Korps Commando troepen. Hij had twee oudere broers en één zusje. Als kind speelde hij al mee met een plaatselijk orkestje met zijn gekregen ukelelebanjo.

In 1951 repatrieerde het gezin De Nijs naar Nederland waar het een jaar in het latere Molukse woonoord Kamp Wouw (Ambonezenkamp te Wouw) woonde. In 1952 vestigden ze zich in de nieuwbouw Fatimawijk te Roosendaal. De Nijs volgde de HBS en richtte The Dixy Stampers op, een dixielandorkestje. Na de HBS wilde hij de muziek in, maar zijn vader was tegen. Zo kwam De Nijs in 1959 op de Hogere Hotelschool in Maastricht terecht, waar hij twee jaar later voor het eerst zijn toekomstige vrouw ontmoette.

In Maastricht begon De Nijs een kwartet onder de naam The Four Sweeters. De groep werd ontdekt door een grammofoonplatenhandelaar in Maastricht, die de groep vier nummers van De Nijs liet opnemen. Succes bleef uit. Terug in Roosendaal begon De Nijs met Cor van Leest het op de Everly Brothers geïnspireerde duo Jack & Woody. Weer werden vier nummers opgenomen, en weer bleef succes uit. Vervolgens formeerde hij Jack Dens & The Swallows. In 1963 ging de band in gewijzigde bezetting verder als The Firestrings en in 1964 als The Flames.

De Nijs vervulde inmiddels zijn militaire dienstplicht en werd bij optredens vaak vervangen. In 1965 ging hij als beroepsmuzikant met The Rhythm Brothers in Duitsland optreden. Van 1965 tot 1967 maakte De Nijs deel uit van de formatie The Losers.

Na het behalen van zijn diploma voor de Hoge Hotelschool, BBA, gaf hij de aspiratie voor de muziek op.

In de tussentijd was De Nijs, na vijf jaar verkering, op 6 mei 1966 in het huwelijk getreden. Het gezin moest ergens van leven en hij nam een baan aan bij Philips. In 1967 werd zijn zoon geboren. Het verlangen naar het maken van muziek was te sterk en hij besloot het nogmaals te proberen, maar dan met een andere aanpak. Hij solliciteerde bij diverse platenmaatschappijen als songwriter en producer voor andere artiesten. De eerste reacties waren niet erg bemoedigend totdat platenmaatschappij Polydor hem aannam. In 1969 werd zijn dochter geboren. De Nijs had dezelfde dag in hetzelfde jaar zijn eerste hit, het liedje Oh Antoinette, dat hij schreef (tekst en muziek) en produceerde voor zanger Leo den Hop. Daarna volgden meerdere hits, waaronder Gina Lollobrigida (over de gelijknamige actrice) van Tony Bass en De fles van Jan Boezeroen. Zelf noteerde De Nijs een hit in 1970 (Sophia Loren) onder zijn echte naam. In 1971 had hij een Engelstalige hit, Blame it on the summersun, onder de artiestennaam Ruby Nash.

Hij besloot voortaan in het Engels te zingen en veranderde zijn artiestennaam Ruby Nash in Jack Jersey (de achternaam ontleende hij aan het eiland Jersey). Zijn nummer I'm calling werd in 1973 alarmschijf bij de zeezender Radio Veronica. Er volgde een reeks van hits, waaronder In the Still of the Night, Papa was a poor man, Blue Brown Eyed Lady en Sri-Lanka ... my Shangri-Lah.

In 1974 stond zijn album In the Still of the Night op nummer 3 in de Hilversum 3 lp Top 10 (vanaf medio 1999 de Nederlandse Album Top 100).

Op uitnodiging van Capitol Records nam De Nijs in Nashville in 12 uur tijd een live-elpee op (I Wonder) met The Jordanaires, de begeleidingsgroep van Elvis Presley.

Voor die tijd ontdekte hij het talent van onder anderen Nick MacKenzie en André Moss, artiesten die in 1973 en 1974 grote (inter)nationale hits hadden die De Nijs voor hen schreef, componeerde en produceerde. Ook schreef, componeerde en produceerde De Nijs liedjes voor onder anderen de Zangeres Zonder Naam, Donna Lynton en Andy Tielman / Tielman Brothers.

In zowel 1985 als 1986 werden er poliepen op zijn stembanden geconstateerd. In 1988 werd een kwaadaardige tumor gediagnosticeerd in de orofarynx en het strottenhoofd. De Nijs overleed negen jaren later op 55-jarige leeftijd aan de gevolgen hiervan.

Successen[bewerken]

  • 1969
    • Goud voor Oh Antoinette gezongen door Leo den Hop voor meer dan 50.000 verkopen.
    • Platina voor Ray Miller die in Duitsland met Oh Antoinette een hit heeft. Meer dan 600.000 verkopen.
  • 1970
    • Goud voor Sophia Loren gezongen door Ray Miller in Duitsland voor meer dan 300.000 verkopen.
    • Platina voor Gina Lollobrigida gezongen door Tony Bass voor meer dan 132.000 verkochte exemplaren. De single staat 15 weken in de Hilversum 3 Top 30.
    • In Duitsland zorgt Ray Miller ervoor dat Gina lollobrigida 900.000 keer over de toonbank gaat. Het album wordt platina en nogmaals goud.
    • Goud voor Zuster o zuster gezongen door Sjakie Schram met meer dan 46.000 verkopen.
    • Platina voor De Fles, gezongen door Jan Boezeroen, met meer dan 96.000 verkopen. Dit oude nummer is van de Amsterdamse volkszanger Henk Paauwe alias Enrico Paoli en de tekst is van Jan de Koning. Jack is producer en songbewerker.
  • 1971
    • Platina voor Mira, gezongen door Cock van der Palm, met meer dan 75.000 verkopen.
    • Platina voor Oei, oei, gezongen door Jan Boezeroen, met meer dan 90.000 verkopen.
  • 1972
    • Gouden balpen en gouden vulpotlood (merk: Cross).
    • Bekroond, beoordeeld naar kwaliteit, artistieke waarde en populariteit binnen Nederland door Conamus, nu Stichting Buma Cultuur voor Ze Zeggen, gezongen door Jan Boezeroen, voor meer dan 90.000 verkopen.
  • 1973
    • Nick MacKenzie met One is One, EMI, wordt platina voor meer dan 300.000 verkopen.
    • Nick MacKenzie met Juanita op EMI wordt goud voor meer dan 100.000 verkopen.
    • Nick MacKenzie met Juanita EMI wordt goud in Duitsland. Het bereikt de 3e plaats van de Duitse hitparade, wat impliceert dat er ruim 300.000 exemplaren verkocht zijn.
    • André Moss speelt Ella de hitparades in.
    • Platina elpee Ella, André Moss, Bovema.
  • 1974
    • januari
    • Don't break this heart belandt in beide Nederlandse hitparades en die van Vlaanderen.
    • februari
    • Nick MacKenzie met Peaches on a tree op EMI wordt goud voor meer dan 100.000 verkopen.
    • Goud voor de elpee Oei,Oei van Jan Boezeroen voor meer dan 40.000 verkopen, Bovema.
    • maart
    • Goud voor de elpee Ella, André Moss, Bovema.
    • Goud voor de elpee Rosita, André Moss, EMI Belgium.
    • Gouden elpee voor meer dan 250.000 verkochte exemplaren van Op Losse Groeven (EMI).
    • april
    • Gouden single In the still of the night, Jack Jersey, EMI Belgium, voor meer dan 100.000 verkopen.
    • Gouden single In the still of the night, Jack Jersey, EMI, voor meer dan 100.000 verkopen in Nederland.
    • juli
    • Gouden single Papa was a poor man, Jack Jersey, EMI.
    • augustus
    • De elpee In the still of the night begint aan een 19 weken durende tocht door de Nederlandse albumlijst.
    • september
    • Goud voor de elpee In The Still Of The Night, Jack Jersey, EMI Bovema Holland.
    • november
    • De single Rub it in van Jack Jersey bestijgt de hitparades.
    • december
    • 2e maal Goud voor de elpee Rosita, André Moss, voor meer dan 50.000 verkopen, EMI Holland.
  • 1975
    • januari
    • Platina elpee In The Still Of The Night, Jack Jersey, EMI/Bovema, voor meer dan 100.000 verkochte exemplaren.
    • Jack Jersey His Master's Voice EMI.
    • Jack Jersey TROS productieprijs.
    • maart
    • Gouden Hond alias His Master's Voice voor meer dan 100.000 verkochte exemplaren van de elpee Ella van André Moss, (tevens TROS)-tune; EMI.
    • Gouden Hond alias His Master's Voice In the still of the night, Jack Jersey, EMI, voor meer dan 100.000 verkochte exemplaren.
    • 2e maal Platina elpee Ella, André Moss, voor meer dan 100.000 verkopen, EMI/Bovema.
    • Platina elpee Rosita, André Moss, EMI/Bovema.
    • 3e maal Platina elpee Ella, André Moss, voor meer dan 100.000 verkochte exemplaren, EMI/Bovema Holland.
    • mei
    • Gouden muziekcassette Ella, André Moss, EMI.
    • Gouden Muziekcassette In the still of the night, Jack Jersey, EMI.
    • juni Bovema directeur Roel R. Kruize overhandigd Jack de Nijs de bekende porseleinen Bovema-grammofoon met logo His Master's Voice, die slechts bij hoge uitzondering wordt uitgereikt.
    • september
    • Gouden Hond- alias His Master's Voice-elpee Rosita, André Moss, voor meer dan 100.000 verkopen, EMI/Bovema.
  • 1976
    • De Nijs wordt uitgeroepen tot populairste artiest van Nederland, een gedeelde eerste plaats met André van Duin.
    • september
    • Gouden single voor Blue Brown Eyed Lady, Jack Jersey, EMI.
  • 1977
    • maart
    • Gouden Cassette Rosita, André Moss, EMI.
    • Gouden Cassette My Spanish Rose, André Moss, EMI.
    • Goud voor de elpee My Spanish Rose, André Moss, EMI/Bovema.
    • Goud voor de elpee I Wonder, Jack Jersey, EMI.
    • Goud voor de elpee Sings Country, Jack Jersey, EMI.
    • Goud voor de elpee Forever, Jack Jersey, EMI.
    • Goud voor de elpee A Christmas Show, Jack Jersey, EMI.
    • november
    • Gouden elpee Asian Dreams, Jack Jersey, EMI, voor meer dan 50.000 verkochte exemplaren.
    • In 1977 wordt in Haarlem uit erkentelijkheid een speciale, nooit eerder uitgereikte zilveren plaquette op marmeren voet, uitgereikt aan De Nijs door Bovema-manager Kees den Daas, waarmee hij de "artistieke en produktionele gaven" waardeert van De Nijs, door wiens werk bij EMI ruim driekwart miljoen singles en 1 1/2 miljoen elpees verkocht zijn.
  • 1980
    • Platina single voor Sri Lanka...My Shangri-La, Jack Jersey, Goena Goena Records, voor meer dan 300.000 verkopen.
    • Een NVPI certificaat - IFPI - uitgereikt aan Jack Jersey.
  • 1981
    • Platina elpee van The Best Of Jack Jersey EMI voor meer dan 100.000 verkopen.
  • 1982
  • 1983
    • Goud voor de single Comment ça va van The Shorts voor meer dan 100.000 verkopen.
    • Vervolgens wordt de single Platina voor meer dan 200.000 verkopen. De single staat vijf weken bovenaan in de Nationale Hitparade.Het is in Nederland de bestverkochte single van 1983[1].
    • Platina single voor meer dan 1.000.000 (1 miljoen) verkochte singles in Frankrijk. EMI.
    • De Nijs ontvangt in hetzelfde jaar voor deze internationale nummer 1-hit (Comment ça va The Shorts), EMI, de exportprijs van Stichting Buma Cultuur, voorheen stichting CONAMUS.
    • Ook de opvolger Je suis, tu es van The Shorts wordt platina, voor meer dan 100.000 verkopen. Het wordt een nummer 3-hit.
  • 1989
  • 1997
    • eind februari geeft De Nijs een door, Ton van Beusekom van EMI Music uit te brengen dubbel cd-album, de titel Thanks For All The Years.
    • 26 mei 1997 om 2.10 uur overlijdt De Nijs op 55-jarige leeftijd thuis in Roosendaal in de armen van zijn vrouw aan de gevolgen van keelkanker.
  • 2007
    • Begin 2007 verschijnen de dvd en 2 cd's Asian Dreams and Greatest Hits, een postuum eerbetoon van platenmaatschappij EMI. Een uniek document, bestaande uit 2 cd's met De Nijs' grootste hits en een dvd. De dvd omvat onder andere het verslag van de muzikale reis die De Nijs in 1977 voor de AVRO-televisie maakte door zijn geboorteland Indonesiē, geregisseerd door Theo Ordeman, en tv-clips uit historische programma's waaronder Top Pop en Musik Laden.
    • Op 24 mei 2009 wordt voor het eerst een "Jack Jersey-festival" gehouden in het centrum van zijn woonplaats, op de Oude Markt en in de Raatskelder, in Roosendaal. Diverse artiesten treden op om De Nijs postuum te eren.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
In the still of the night 1-6-1974 3 29
I wonder 8-2-1975 7 13 & the Jordanaires live-recorded album
Christmas show 27-12-1975 31 3 muziek tv special
Jack Jersey sings country 24-4-1976 15 12 muziek tv special
The best of Jack Jersey 11-9-1976 2 19
Forever 14-5-1977 22 10
Asian dreams 10-12-1977 5 20 muziek tv special
Mexico 4-11-1978 17 10 muziek tv special
The king and I 14-4-1979 25 12 muziek tv special
Accept My Love 03-10-1979 37 2
Sri Lanka my Shangri-La 25-10-1980 38 8 muziek tv special
Jack Jersey show 14-2-1981 28 8
Dreamer 15-5-1982 28 9
Close To You 20-02-1988 39 8
Thanks For All The Years 07-05-1997 2CD
Asian Dreams and Greatest Hits 10-2-2007 51 5 DVD en 2CD

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Sophia Loren 11-4-1970 23 3 Jack de Nijs/#21 in de Single Top 100
Al ben ik Mr. Mundy niet 26-9-1970 tip
Oh daar heb je ze weer 1-5-1971 36 4
Blame it on the summersun 17-7-1971 35 2 Ruby Nash
Ay ay waar blijft Maria 8-1-1972 25 4 Jack de Nijs/#28 in de Single Top 100
Helena 15-4-1972 28 3
Marian 21-10-1972 tip Jack de Nijs Sextet
Hee dans met mij 3-2-1973 tip Jack de Nijs Sextet
I'm calling 13-10-1973 13 7 Jack Jersey/#12 in de Single Top 100
Don't break this heart 19-1-1974 17 6 #18 in de Single Top 100
In the still of the night 13-4-1974 6 11 #5 in de Single Top 100
Papa was a poor man 13-7-1974 5 11 #5 in de Single Top 100
Rub it in 2-11-1974 14 6 & the Jordanaires/#13 in de Single Top 100
I wonder 22-2-1975 11 7 idem/#11 in de Single Top 100
Mary Lee 17-5-1975 38 3 idem/#28 in de Single Top 100
Silvery moon 30-8-1975 22 3 #22 in de Single Top 100
Gone girl 6-12-1975 11 7 #12 in de Single Top 100
Me and Bobby McGee 17-4-1976 22 5 #17 in de Single Top 100
After sweet memories 17-7-1976 17 7 #16 in de Single Top 100
Blue brown eyed lady 4-9-1976 6 11 #6 in de Single Top 100
Lonely me 5-3-1977 21 6 #24 in de Single Top 100
On this night of a thousand stars 14-5-1977 tip
Forever 17-9-1977 tip
She was dynamite 3-12-1977 18 6 #22 in de Single Top 100
Sri Lanka my Shangri-La 24-5-1980 4 10 #3 in de Single Top 100
Woman 11-10-1980 28 4 #39 in de Single Top 100
Shannah 27-6-1981 26 5 #27 in de Single Top 100
Lonely street 12-12-1981 tip
Puerto de Llansa (Oh Lady Rose...) 1-5-1982 26 5 #35 in de Single Top 100
Papa was a poor man (live) 19-6-1982 tip nieuwe versie
All I Do Is Dream 23-3-1985 tip
Lady 20-2-1988 tip nieuwe versie/#59 in de Single Top 100
Happy Xmas (War is Over) / Gelukkig Kerstfeest 10-12-1988 15 5 Artiesten voor het Ronald McDonaldhuis
Hurry home 2-12-1989 tip nieuwe versie/#76 in de Single Top 100
Here comes summer 21-7-1990 tip nieuwe versie/#63 in de Single Top 100
Blame it on the summersun / Op dat eiland in de zon 3-8-1991 tip nieuwe versie/#65 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I'm Calling 03-11-1973 9 10
Don't Break This Heart 16-02-1974 9 8
In The Still Of The Night 13-04-1974 2 16
Papa Was A Poor Man 27-07-1974 4 13
Rub It In 16-11-1974 15 6 & the Jordanaires
I Wonder 15-02-1975 5 11 & the Jordanaires
Mary Lee 03-05-1975 26 5 & the Jordanaires
Silvery Moon 16-08-1975 20 8
Gone Girl 06-12-1975 9 9
Me And Bobby McGee 01-05-1976 16 4
After Sweet Memories 24-07-1976 24 3
Blue Brown Eyed Lady 25-09-1976 6 11
Lonely Christmas 11-12-1976 22 5
Lonely Me 19-02-1977 20 2
On This Night Of A Thousand Stars 14-05-1977
She Was Dynamite 03-12-1977 14 6
Sri Lanka...My Shangri La 07-06-1980 4 12
Woman 25-10-1980 29 1

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16
In the still of the night 1854 - - - - - - - - - - - - - - - - -
Papa was a poor man 1951 - - - - - - - - - - - - - - - - -

Externe link[bewerken]