Jan Santini Aichel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jan Santini Aichel
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsinformatie
Nationaliteit Boheems
Geboortedatum 3 februari 1677
Geboorteplaats Praag, Koninkrijk Bohemen
Overlijdensdatum 7 december 1723
Overlijdensplaats Praag, Koninkrijk Bohemen
Beroep architect
Werken
Belangrijke gebouwen Bedevaartskerk van Sint-Johannes van Nepomuk
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Jan Blažej Santini Aichel (gedoopt als Johann Blasius Santini Aichel) (3 februari 1677 - 7 december 1723) was een Boheems architect van Italiaanse komaf. Hij staat bekend om zijn unieke combinatie van barok en gotiek. Hij werd geboren als de oudste zon van een steenwerker in Praag. Zijn grootvader was in 1630 van Italië naar Praag gemigreerd. Vanaf zijn geboorte was de helft van zijn lichaam verlamd, waardoor het voor hem onmogelijk was in de voetsporen van zijn vader te treden. Noodgedwongen richtte hij zich daarom op de architectuur.

Santini trouwde in 1707 met Veronica Elisabeth, met wie hij vier kinderen kreeg. Alle drie zijn zoons stierven echter al op jonge leeftijd aan de gevolgen van tuberculose. Alleen zijn in 1713 geboren dochter Anna Veronika overleefde. Zeven jaar later stierf ook zijn vrouw, waarna hij hertrouwde met Antonia Ignatia Chrapická of Mohliškovice, een vrouw van adellijk komaf. Hierdoor verwierf Santini zelf adellijke status. Uit dit huwelijk kreeg Santini nog twee kinderen. Santini zelf stierf op de betrekkelijk jonge leeftijd van 46, waardoor veel van zijn werken onafgemaakt achterbleven.

Gedurende zijn carrière werkte hij veelvuldig samen met onder meer Kilian Ignaz Dientzenhofer. Onder zijn bekendste werken zijn de Bedevaartskerk van Sint-Johannes van Nepomuk en de Kerk van de Tenhemelopneming van de Maagd Maria en Sint-Johannes de Doper, gelegen op de UNESCO-werelderfgoed site van Mariánská Týnice.

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]