Johan II van Brandenburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johan II van Brandenburg
1237-1281
Het standbeeld van Johan II van Brandenburg in de Siegesallee in Berlijn.
Het standbeeld van Johan II van Brandenburg in de Siegesallee in Berlijn.
Markgraaf van Brandenburg(-Stendal)
Samen met Koenraad I (1266-1281), Otto IV (1266-1281) en Hendrik I (1266-1281)
Periode 1266-1281
Voorganger Johan I
Opvolger Koenraad I, Otto IV, Hendrik I en Koenraad II
Vader Johan I van Brandenburg
Moeder Sophia van Denemarken

Johan II van Brandenburg (circa 1237 - 10 september 1281) was van 1266 tot 1281 mede-markgraaf van Brandenburg-Stendal. Hij behoorde tot de Brandenburgse linie van het huis Ascaniërs.

Levensloop[bewerken]

Hij was de oudste zoon van markgraaf Johan I van Brandenburg en diens gemalin Sophia van Denemarken, dochter van koning Waldemar II van Denemarken. Na de dood van zijn vader in 1266 werd Johan II samen met zijn broers Koenraad I, Otto IV en Hendrik I markgraaf van Brandenburg-Stendal.

Over zijn regeerperiode is zeer weinig geweten. Het enige bekende was dat hij in 1269 het verdrag van Arnswalde ondertekende met hertog Mestwin II van Pommeren. Ook voerde hij de titel van heer van Krossen.

In 1273 ondertekende Johan II met zijn broers Otto IV en Koenraad I een gezamenlijke overeenkomst wat de verhuizing van het klooster Mariensee naar Chorin betrof.

In 1281 overleed Johan II, waarna hij begraven werd in de abdij van Chorin, de traditionele begraafplaats van de markgraven van Brandenburg-Stendal.

Huwelijk en nakomelingen[bewerken]

Tussen 1258 en 1262 huwde hij met Hedwig van Werle (1243-1287), dochter van heer Nicolaas I van Werle. Ze kregen volgende kinderen:

  • Koenraad II (1261-1308), markgraaf van Brandenburg-Stendal.
  • Johan (1263-1292), bisschop van Havelberg.