José Luis Brown

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
José Luis Brown
Brown in 2006
Brown in 2006
Persoonlijke informatie
Bijnaam El Tata
Geboortedatum 10 november 1956
Geboorteplaats Ranchos, Argentinië
Lengte 183 cm
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1975–1983
1983–1984
1985
1986
1986–1987
1987-1989
1989
Vlag van Argentinië Estudiantes
Vlag van Colombia Atlético Nacional
Vlag van Argentinië CA Boca Juniors
Vlag van Argentinië Deportivo Español
Vlag van Frankrijk Stade Brest
Vlag van Spanje Real Murcia
Vlag van Argentinië Racing Club
291 (15)
87 (14)
9 0(4)
5 0(0)
31 0(1)
28 0(1)
9 0(1)
Interlands
1983–1989 Vlag van Argentinië Argentinië 36 0(1)
Getrainde clubs
1995
1996
2000–2001
2001–2002
2002–2003
2003–2004
2004–2005
2005–2006
2006–2007
2007–2008
2007–2009
2013
Vlag van Argentinië Los Andes
Vlag van Argentinië Boca Juniors (assistent)
Vlag van Argentinië Club Almagro
Vlag van Argentinië Nueva Chicago
Vlag van Bolivia Blooming
Vlag van Argentinië Estudiantes (jeugd)
Vlag van Argentinië Atlético Rafaela
Vlag van Argentinië Club Almagro
Vlag van Argentinië Ben Hur
Vlag van Argentinië Ferro Carril Oeste
Vlag van Argentinië Argentinië –17
Vlag van Argentinië Ferro Carril Oeste
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

José Luis Brown (Ranchos, 10 november 1956) is een Argentijnse trainer en voormalig voetballer. Hij werd in 1986 wereldkampioen met het nationale elftal en scoorde de eerste goal in de finale tegen West-Duitsland.

Biografie[bewerken]

Brown is een afstammeling van Alexander Watson Hutton, een Schotse immigrant die het voetbal introduceerde in Argentinië. Hij begon zijn carrière bij Estudiantes in 1975. In 1982 en 1983 won hij er de landstitel mee. Na twee seizoenen bij het Colombiaanse Atlético Nacional speelde hij nog een jaar in Argentinië alvorens op Europees avontuur te gaan bij het Franse Brest, dat toen in de eerste klasse speelde. Hierna ging hij naar het Spaanse Real Murcia. Na nog een paar maanden bij Racing Club ging hij in 1989 op pensioen op 33-jarige leeftijd. Hij speelde ook voor het nationale elftal en nam deel aan drie edities van de Copa América. Ondanks een knieblessure waar hij al twee jaar last van had riep coach Carlos Bilardo hem in laatste instantie op voor het WK 1986 in Mexico, in de plaats van de ouder wordende Daniel Passarella. Hij speelde alle wedstrijden volledig uit op het WK en scoorde in de finale zijn enige goal als international na een vrije trap van Jorge Burruchaga. In de laatste minuten van de wedstrijd blesseerde hij zijn schouder maar weigerde vervangen te worden.

Na zijn spelerscarrière werd hij trainer. Eerst assistent van Oscar Ruggeri bij San Lorenzo en later bij Bilardo bij CA Boca Juniors. Zijn eerste ervaring als hoofdtrainer deed hij in 1995 op bij de kleinere club Los Andes. In 2000 ging hij aan de slag bij het pas gepromoveerde Almagro. Na één seizoen ging hij naar Nueva Chicago maar werd daar al na 11 wedstrijden ontslagen wegens slechte resultaten. Hij ging in 2002 naar het Boliviaanse Blooming, maar werd ook hier vroegtijdig ontslagen. Ook de volgende jaren volgden de clubs zich in sneltempo op.

In 2007 werd hij trainer van de Argentijnen onder de 17 jaar en werd assistent van Sergio Batista die het team onder de 20 jaar leidde op de Olympische Spelen van 2008 waar Argentinië goud won. Hierna ging hij voor Diego Maradona werken bij het nationale elftal. In 2013 werd hij trainer van vergane glorie Ferro Carril Oeste.