Joseph Kervyn de Lettenhove

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Joseph Kervyn de Lettenhove (Sint-Michiels, 17 augustus 1817 - 2 april 1891) was een Belgisch historicus en politicus voor de Katholieke Partij.

Levensloop[bewerken]

Baron (1861) Joseph Bruno Constantin Marie Kervyn de Lettenhove was de zoon van Joseph Guillaume Kervyn (Gent, 1767 - Brugge, 1837) en van Eugénie de Heere de Beauvoorde (1784-1873), dochter van de laatste schout van Brugge, Bruno de Heere. Hij trouwde met Eugénie de Laage de Bellefaye (1820-1880). Ze hadden tien kinderen, met nakomelingen tot heden.

Kervyn ging in Parijs studeren en behaalde in 1832 het 'baccalauréat ès lettres'. In 1836 werd hij licentiaat in de rechten. Hij richtte zijn studies echter vooral op de geschiedenis en volgde aan de Sorbonne vooral de cursussen van Michelet, Guizot en Saint-Marc Girardin. In 1839 was hij weer in België en wijdde zich voortaan aan historisch onderzoek en publicaties.

Hij was daarbij ook volksvertegenwoordiger (1861-1891) voor het arrondissement Eeklo en was de jarenlange woordvoerder van zijn partij in kwesties van onderwijs, verkiezingen en Vlaamse problematiek. Hij werd minister van Binnenlandse Zaken in 1870 in de regering-D'Anethan, maar moest het jaar nadien al aftreden, net als de hele regering, nadat de door hem tot gouverneur van Limburg benoemde Pierre de Decker, een van zijn voorgangers, betrokken was geraakt in het financieel schandaal veroorzaakt door het faillissement van de bankier Langrand-Dumonceau.

Van 1863 tot 1882 stond hij in voor de publicatie van 42 volumes met oude teksten, onder meer de geschriften van Jean Froissart en Georges Chastellain. Vanaf 1871 was hij voorzitter van de Koninklijke Commissie voor geschiedenis en ook in dit kader gaf hij 16 volumes uit in de serie 'Chroniques belges inédites'.

Joseph Kervyn werd in 1886 voorzitter van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge, waarvan hij sinds 1864 bestuurslid was. Hij volgde in deze functie kanunnik Joseph-Olivier Andries op en werd zelf opgevolgd door graaf Thierry de Limburg Stirum.

Publicaties[bewerken]

  • Histoire de Flandre des origines (1700 av. J. C.) à 1792 de notre ère, 6 Volumes, Brussel, 1847-1850.
  • La Flandre durant la Guerre de Cent Ans, à l'époque des Artevelde.
  • Etudes sur l'Histoire du XIIIe siècle, Mémoires de l'Académie, Brussel, 1854 (over de strijd tussen paus Bonifacius VIII en Filips de Schone en de rol hierin van Gewijde van Dampierre en van de Tempeliers).
  • Les Chroniques de Jean Froissart, 26 vol., (met de varianten in 137 verschillende handschriften).
  • Etudes sur les Chroniques de Froissart (bekroond door de Académie française).
  • Les Lettres et négociations de Philippe de Commines, 3 Vol., (1867).
  • Œuvres complètes (Georges Chastellain), 8 Vol., (1863-1866).
  • Chroniques relatives à l'histoire de la Belgique sous la domination des ducs de Bourgogne (1870-1877).
  • Poésies de Gilles Li Muisis (1882).
  • Marie Stuart: l'oeuvre puritaine - le Procès - Le Supplice 1585-1587, 2 Vol. (1882-1889).
  • Les relations de la Belgique et de l'Angleterre sous le règne de Philippe II, X Vol. (1882-1891).
  • Les Huguenots et les Gueux. Étude historique sur vingt-cinq années du XVIe siècle, 1560-1585, 6 volumes.

Literatuur[bewerken]

  • P. HENRARD, Notice sur la vie et les travaux du Baron Joseph-Bruno-Marie-Constantin Kervyn de Lettenhove in: Annuaire de l'Académie royale de Belgique, Brussel, 1894.
  • H. KERVYN DE LETTENHOVE, Le Baron Kervyn de Lettenhove, 1817-1891, notes et souvenirs réunis par un de ses enfants, Brugge, 1900, 2 volumes.
  • Nelly THIRY, Joseph Kervyn de Lettenhove in: Biographie nationale de Belgique, Tome XXIX, 1956, col. 734-739.
Voorganger:
Eudore Pirmez
Minister van Binnenlandse Zaken
1870-1871
Opvolger:
Charles Delcour
Voorganger:
Joseph-Olivier Andries
Voorzitter van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge
1886-1891
Opvolger:
Thierry de Limburg Stirum