KL-7

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
KL-7

De KL-7 (codenaam Adonis) is een rotormachine die in de jaren 50 van de 20e eeuw door de NSA is ontwikkeld als opvolger van de SIGABA codeermachine die tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Amerikaanse leger is gebruikt.

De KL-7 was bedoeld als offline codeermachine. De machine werd met de hand vanaf een toetsenbord bediend, of met een vijfgats ponsbandlezer. De vercijferde of ontcijferde tekst, al naar gelang de functie die werd gekozen, werd op een papierstrook afgedrukt. Deze papierstroken werden met lijm op telegrammen geplakt.

Werking[bewerken]

rotor, linkerzijde
rotor, rechterzijde

De machine had een trommel met acht rotors of wielen, waarvan 7 op een onregelmatige manier na verwerking van een letter versprongen. Het achtste wiel bevond zich ongeveer in het midden van de reeks en stond in een vaste positie. Ieder wiel had 36 contacten. De sleutel werd ingesteld door de volgorde en de stand van de wielen. De trommel was uitneembaar; zonder de trommel met het sleutelmateriaal kon het apparaat vrij worden vervoerd. De contacten tussen moederbord en trommel links en rechts waren in twee groepen verdeeld: een groep van 26 contacten en een groep van 10 contacten aan weerszijden. De groepen van 26 waren verbonden met de toetsen en de actuatoren; de groepen van 10 waren rechtstreeks met elkaar verbonden. De beweging van de wielen was afhankelijk van de vorm van de ring met nokken die rond de wielen was aangebracht, en de positie ervan.

Het toetsenbord genereerde bij bediening een spanning op 1 van 26 contacten op een van de uiteinden van de trommel met cryptowielen. Dit contact was verbonden met 1 van 36 contacten aan het andere uiteinde, waarbij de positie en de interne bedrading van de wielen bepaalden met welk contact aan de tegenoverliggende zijde ieder contact was verbonden. Wanneer het contact verbonden was met een van de tien teruggekoppelde contacten, doorliep het signaal opnieuw een ander pad door de trommel, net zo lang totdat het pad leidde naar een van de 26 contacten die in verbinding stonden met een van de actuatoren op de motor. Deze motor was het hart van de machine: hij leverde de mechanische energie voor de beweging van de wielen en deed tevens dienst als roterende omvormer om de hoogspanning voor de elektronenbuizen te genereren. Daarnaast was het een printer: op de as bevond zich een printkop met alle tekens en op het moment dat een bepaalde actuator een spanning voerde werd het papier door een relais omhoog getrokken tijdens het passeren van het overeenkomstige teken. Dit teken werd dankzij een inktlint tussen printerkop en papier op het papier afgedrukt, terwijl het papier 1 positie werd getransporteerd.

Gebruik[bewerken]

De KL-7 is vanaf de jaren 50 tot in 1983 in NAVO-landen in gebruik geweest. Vanaf de jaren 60 werd hij geleidelijk vervangen door elektronische crypto-apparatuur zoals de KW-26 en de KW-37. Adonis was een van de vele cryptosystemen waarvan de spion John Anthony Walker de beschrijving en de sleutels doorspeelde naar de Sovjet-Unie.

Het apparaat was een van de laatste elektromechanische cryptomachines in gebruik bij de NAVO. De motor van het apparaat werd gevoed met een gelijkspanning van 28 volt en produceerde een uniek, gierend geluid. Overigens vergde het systeem zeer veel onderhoud en weigerde de KL-7 regelmatig dienst.

Externe links[bewerken]