Kaasmarkt (Brussel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Kaasmarkt
Nachtelijk zicht op de "Pittastraat" (2008)
Nachtelijk zicht op de "Pittastraat" (2008)
Geografische informatie
Locatie       Brussel
Lengte 80m
Huis De Katte op de hoek met de Spoormakersstraat.
Huis den Eijseren Draeck, nr. 15-17 Kaasmarkt.

De Kaasmarkt (Frans: rue du Marché aux Fromages) is een korte straat nabij de Grote Markt van Brussel. Ze ligt tussen de Hoedenmakersstraat en de Spoormakersstraat. De volksmond spreekt tegenwoordig over de Pitastraat (rue des Pittas).

Naam[bewerken]

De Kaasmarkt is een van de 27 gevallen waarin het toponiem 'markt' aan te treffen valt onder straatnamen van het middeleeuwse Brussel.[1] Zoals vaak ging het niet om een plein, maar om een straat die voldoende breed was om markt te houden.

Geschiedenis[bewerken]

Op de Caesmerct (eerste vermelding 1334) werd tot de 16e eeuw kaas, uien en vijgen verhandeld. De oudste naam zou Smaalbeek geweest zijn (1234), naar de kunstmatige beek die er volgens historici stroomde.[2] Tegenwoordig denkt men eerder dat de beek door het bouwblok tussen de Kaasmarkt en de Violetstraat liep en dat de steenweg 'Smaalbeek' naar die laatste straat verwees.[3]

De marktkramen hinderden blijkbaar de winkels in de straat. In 1509 lieten de autoriteiten paaltjes met het Bourgondisch kruis plaatsen om hun ruimtebeslag in te perken. Jan de Pottre, bekend van zijn dagboek, kwam hier in 1557 wonen. In 1615 kregen de beenhouwers toestemming om deel te nemen aan de markt, waarbij uit voorzorg boetes werden ingesteld tegen beledigingen of vechtpartijen. Na het einde van de kaasverkoop namen in de 18e eeuw schrijnwerkers en houtdraaiers de straat over. De uitgestalde stoelen, ladders en lijkkisten gaven de Kaasmarkt allerlei bijnamen, zoals Leerestroet en Kistenstroet. Die laatste naam was in 1900 nog in gebruik, lang nadat de doodskisten uit het straatbeeld waren geweerd.

In de jaren 70 had de straat geen al te beste reputatie, met nogal wat night clubs en drugs. Griekse immigranten zorgden voor een heropleving door pitabars te openen, een concept waar de Belgen toen volstrekt niet mee vertrouwd waren.[4] De eerste was Athene in 1979. Door samen te hokken, konden ze op straat beter de aandacht van toeristen trekken. In de jaren 90 investeerden ze in visuele vergrieksing. Om de regels van de UNESCO-zone te respecteren, werden in 2012 alle neonreclames, uithangborden, zuilen en kariatiden verwijderd.

Panden en gangen[bewerken]

Een groot deel van de Kaasmarkt is in 2001 beschermd als geheel van traditionele huizen (nrs. 1-24). Bijzondere panden zijn:

  • nr. 1: De Zeepeert
  • nr. 5-7: Drij Pagekens
  • nr. 10: ingang van de Kuipgang
  • nr. 15-17: Den Eijseren Draeck
  • nr. 19: ingang van de Poppegang (via een traliedeur in een 2,75 meter brede gevel)
  • nr. 35: De Katte (classicistisch pand uit 1697)

Externe link[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. Bram Vannieuwenhuyze, Brussel, de ontwikkeling van een middeleeuwse stedelijke ruimte pdf-document, Proefschrift Geschiedenis, Universiteit Gent, 2008
  2. Jean d'Osta, Dictionnaire historique et anecdotique des rues de Bruxelles, 1986, p. 187-188
  3. Bram Vannieuwenhuyze, Brussel, de ontwikkeling van een middeleeuwse stedelijke ruimte pdf-document, Proefschrift Geschiedenis, Universiteit Gent, 2008, nr. 1.1.588
  4. Hans Vandecandelaere, In Brussel, 2012, p. 111-113