Kaasplank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een kaasplankje kan meerdere zaken betekenen:

  • een snijplank waarop kaas wordt gesneden. Hoewel het woord plank naar hout verwijst, is een kaasplank niet altijd van hout gemaakt. Eerder gebruikt men om hygiënische redenen afwasbare en hardere materialen zoals glas, aardewerk, harde kunststof, marmer, roestvast staal. Als er toch hout gebruikt wordt, is het meestal een harde soort zoals beuken- of wortelhout.
  • een plateau van roestvast staal (vroeger: altijd van slecht reinigbaar vurenhout) waarop een aantal kazen liggen te rijpen in "kaaspakhuizen".
  • een schotel waarop verschillende kazen zijn geschikt. In Frankrijk is het gebruik de kaasplank voor het zoete dessert te serveren. Dit heeft ermee te maken dat bij kaas nog wijn (kan worden) wordt gedronken, en dit na een zoet dessert niet gebruikelijk is, zo zou je immers de wijn "verpesten". Uitzondering kan zijn kaasplankje NA dessert in combinatie met port. Alleen een kaasplateau zonder dessert is natuurlijk ook een optie. Een kaasplateau bevat minimaal drie en maximaal vijf verschillende kazen. Om de smaak te bevorderen is het wenselijk de kazen een half uur van tevoren uit de koelkast te nemen. In restaurants kan men vaak een eigen kaasplank samenstellen: er worden dan (veel) meer kazen gepresenteerd, waar men er enkele uit mag kiezen. Van deze gekozen kazen wordt een klein stuk afgesneden en geserveerd.

De volgorde van kaas is van licht naar pittig. Bijvoorbeeld: geitenkaas, brie, harde kaas, roodschimmelkaas, blauwschimmelkaas.

  • de bordjes waarmee tussen 1988 en 2000 in Nederland werd aangegeven dat op een autosnelwegvak een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur geldt, in plaats van de toen geldende landelijke maximumsnelheid van 120 km/u. De bedoelde bordjes waren geel, vandaar de associatie met kaas.