Koper-64

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koper-64
Algemeen
Element koper (Cu)
Nuclide 64Cu
Aantal protonen 29
Aantal neutronen 35
Nuclidische gegevens
Nuclidenmassa 63,929764183 u
Spin 1+
Bindingsenergie 8,73907 MeV
Massa-overschot -65,424243 MeV
Vervalgegevens
Type verval bètaverval
Halveringstijd 12,69 uur
Isotopen van koper
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde
Natuurkunde

Koper-64 of 64Cu is een onstabiele radioactieve isotoop van koper, een overgangsmetaal. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.

Radioactief verval[bewerken]

Koper-64 bezit een halveringstijd van 12,69 uur. Het grootste gedeelte (61%) vervalt naar de stabiele isotoop nikkel-64:

\mathrm{^{64}_{29}Cu\ \longrightarrow\ ^{64}_{28}Ni\ +\ e^+ \ +\ \nu_e}

De vervalenergie hiervan bedraagt 652,834 keV. De rest (39%) vervalt tot de radio-isotoop zink-64:

\mathrm{^{64}_{29}Cu\ \longrightarrow\ ^{64}_{30}Zn\ +\ e^- \ +\ \bar{\nu}_e}

De vervalenergie bedraagt 579,353 keV. Zink-64 vervalt zelf nog naar nikkel-64 via dubbel bètaverval.

Toepassingen[bewerken]

Koper-64 wordt aangewend in de nucleaire geneeskunde bij medische beeldvorming en bij de behandeling van kanker.

Bronnen, noten en/of referenties