Kristalvlak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een kristalvlak is een vlak in een kristal. Kristallen vormen vaak harde, brosse materialen, die bij blootstelling aan voldoende druk- of trekkracht breken langs de kristalvlakken.

Een kristal van een materie is opgebouwd uit moleculen. Dit is voor te stellen als een regelmatig geordende stapel knikkers. Een kubische ordening begint bijvoorbeeld met een rooster van vierkanten, waarbij iedere nieuwe knikker precies boven op een andere komt. Deze structuur van boven bekeken is nog steeds een vlak van vierkanten. Echter als de structuur diagonaal wordt doorsneden, dan ziet men een vlak van driehoeken waarbij alle deeltjes iets verder uit elkaar liggen.

Het blijkt dat je de uiterlijke vorm van kristallen kunt verklaren aan de hand van de snelheden waarmee de verschillende kristalvlakken aangroeien. Bij het smelten of stollen van een kristallijne stof groeit een kristalvlak van driehoeken met een andere snelheid dan een vlak van vierkanten. Indien alle mogelijke kristalvlakken met vrijwel dezelfde snelheid groeien, verkrijgt men veelhoekige (polygone), nagenoeg "ronde" kristallen.

Kristalvlakken worden aangeduid met coördinaten die miller-indices worden genoemd.