Kristof Vliegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kristof Vliegen
Kristof Vliegen at the 2009 Wimbledon Championships 01.jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van België België
Geboorteplaats Maaseik, België
Geboortedatum 22 juni 1982
Woonplaats Maaseik, België
Lengte 1,93 m
Gewicht 75 kg
Profdebuut 2001
Met pensioen 2011
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $1.964.020
Coach Gunter Vanderveeren
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 89-122
Titels 0
Hoogste positie 30e (30 oktober 2006)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2007)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2006, 2007, 2009)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2003, 2004, 2006, 2007, 2010)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 40-51
Titels 0
Hoogste positie 49e (11 juni 2007)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2006-2008)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2007)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2006, 2007)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2006)
Laatst bijgewerkt op: 20 oktober 2015
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Kristof Vliegen (Maaseik, 22 juni 1982) is een Belgische ex-tennisser. Hij is rechtshandig en is in 2001 toegetreden tot het profcircuit. In 2006 haalde hij de halve finale van het toernooi in Madras en de finale van het ATP toernooi in München. Daar speelde hij tegen Olivier Rochus, de eerste Belgische mannen singlefinale ooit.

In oktober 2009 kreeg Vliegen een relatie met de Nederlandse playmate Meike Schulte.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Verloren finales
1. 30 december 2002 Vlag van Australië ATP Adelaide Hardcourt Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko 6-2, 7-6 (3) Details
2. 1 mei 2006 Vlag van Duitsland ATP München Gravel Vlag van België Olivier Rochus 6–4, 6–2 Details
Gewonnen Challengers
1. 19 augustus 2002 Vlag van Zwitserland Genève Gravel Vlag van Spanje Galo Blanco 6-2, 6-2
2. 12 mei 2003 Vlag van Kroatië Zagreb Gravel Vlag van Spanje Rubén Ramírez Hidalgo 6–1, 4–6, 6–0
3. 29 september 2003 Vlag van Nederland Groningen Hardcourt Vlag van Zweden Joachim Johansson 6–4, 6–4
4. 28 januari 2008 Vlag van Polen Wrocław Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer 6–4, 3–6, 6–3
5. 18 augustus 2008 Vlag van Zwitserland Genève Gravel Vlag van Kazachstan Yuri Schukin 6–2, 6–1
6. 1 september 2008 Vlag van Duitsland Düsseldorf Gravel Vlag van Duitsland Andreas Beck 6–0, 6–3
7. 22 september 2008 Vlag van Frankrijk Grenoble Hardcourt Vlag van Frankrijk Alexandre Sidorenko 6–4, 6–3
8. 1 maart 2009 Vlag van Frankrijk Besancon Hardcourt Vlag van Duitsland Andreas Beck 6–2, 6–7, 6–3
9. 6 juli 2009 Vlag van Nederland Scheveningen Gravel Vlag van Spanje Albert Montañés 4-2, opg.

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Verloren finales herendubbel
1. 15 oktober 2006 Vlag van Zweden ATP Stockholm Hardcourt (i) Vlag van België Olivier Rochus Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
7–6(2), 6–4 Details
2. 25 juli 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van India Rohan Bopanna Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Australië Paul Hanley
6-4, 4-6, 6-7(4) Details

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Vlag van Australië Australian Open 3R 1R 2R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R 1R 3R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 2R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R 1R

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Vlag van Australië Australian Open 2R 2R 2R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 2R 3R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 3R 2R 1R

Externe links[bewerken]