Kunststofafval

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huishoudelijk kunststofafval wordt ingezameld in Duitsland

Kunststoffen worden in Europa op grote schaal gebruikt, bijvoorbeeld in verpakkingsmaterialen, in de bouw, in auto's en in de landbouw. Jaarlijks levert dit gebruik een grote hoeveelheid kunststofafval op. In Nederland bijvoorbeeld was in 2003 1,2 miljoen ton kunstofafval.

Het grootste gedeelte daarvan - zo'n 45 procent - bevindt zich in het huishoudelijk afval. Het gaat met name om verpakkingen als folies, boterkuipjes, vleeswarenschaaltjes, flessen en flacons. Hergebruik van deze materialen vindt nu nog op beperkte schaal plaats. Daar komt echter verandering in: volgens het Convenant Verpakkingen III moet in 2005 minimaal 37 procent van de kunststof verpakkingen nuttig worden toegepast. Nuttige toepassing betekent hergebruik van producten en materialen of verbranding in elektriciteitscentrales en bij cementproductie.

Een moeilijkheid daarbij is het aandeel polyvinylchloride, dat bij verbranding zoutzuur vrijstelt. Dat verslechtert de eigenschappen van cement. Het tast ook de stoomketel van de elektriciteitscentrale aan door hoge temperatuur chloorcorrosie. Daarom gebeurt verbranding in de praktijk in afvalverbrandingsinstallaties, die voorzien zijn tegen corrosie en die een rookgasreiniging hebben die zoutzuur neutraliseert met kalkmelk.

Het overgrote deel van het kunststofafval wordt verbrand met gedeeltelijke energieterugwinning. Een klein deel is brandstof voor elektriciteitscentrales en cementovens. Een andere verwerkingstechniek zet kunststofafval om in grondstoffen voor de petrochemische industrie. Buiten Nederland wordt deze methode al beperkt gebruikt, in Nederland nog niet.

Inzameling[bewerken]

Gemeenten in Nederland zijn sinds 1 januari 2010 verplicht om kunststof verpakkingsmateriaal te scheiden. In 2010 werd 48 procent van alle kunststof verpakkingen, die werden verkocht, ingezameld en hergebruikt. In 2009 was dat slechts 38 procent. Nederland recycled daarmee twee keer zoveel als een gemiddeld EU-land. Gemeenten zijn vrij in de manier waarop ze het plastic afval inzamelen: dit kan door het plaatsen van (vaak oranje) containers of door het huis-aan-huis ophalen.

Na de inzameling van het plastic afval wordt het vervoerd naar het sorteerbedrijf. Het sorteerbedrijf sorteert het plastic verpakkingsafval in zes verschillende soorten en een restcategorie: PET, HDPE, PVC, LDPE, PP en PS en "overige". Maar 2% van het plastic afval wat daar binnenkomt kunnen ze alleen nog maar weggooien. Het andere plastic wordt vervoerd naar de fabrieken die het plastic verwerken tot nieuwe producten. Er worden van het plastic bijvoorbeeld nieuwe verpakkingen gemaakt, fleecekleding er zelfs nieuw speelgoed.

Hergebruik[bewerken]

De derde en meest milieuvriendelijke manier om kunststof te verwerken, is de methode van mechanisch hergebruik. Hierbij wordt het materiaal gezuiverd, gesmolten en opnieuw toegepast als grondstof voor kunststofproducten.

Niet alle kunststofafval leent zich tot mechanisch hergebruik. Deze techniek kent namelijk een belangrijke beperking: het afval mag niet te veel verschillende soorten kunststof bevatten en moet redelijk schoon zijn. Afval van de kunststofindustrie is het meest geschikt voor hergebruik. Sinds 1 januari 2000 mag dit soort afval niet meer worden gestort.

Consumenten betalen in een aantal gevallen mee aan de verwijderingsbijdrage van kunststofproducten. Dit gebeurt in de vorm van een opslag op de prijs van een nieuw product. Een voorbeeld van zo'n product is een auto. Een personenauto bevat ongeveer honderd kilo kunststof. Daarvan moet sinds een paar jaar zo veel mogelijk opnieuw worden gebruikt. De extra kosten daarvan worden betaald uit een verwijderingsbijdrage op de prijs van nieuwe auto's. Andere producten waarover consumenten een verwijderingsbijdrage betalen, zijn kunststof leidingsystemen en gevelelementen.

Kunststof hoekige melkflessen worden naar zeggen meer dan 50 keer hergebruikt. Voordat de flessen worden hergebruikt, worden ze schoongemaakt en gecontroleerd. Daarbij ontstaat wel watervervuiling, die ook in de milieubalans moet meegerekend worden. Voor het gebruik van meermalige flessen wordt aangeraden kunststof te gebruiken, omdat dit lichter is dan glas en daardoor minder energie kost tijdens het transport. Wanneer de meermalige fles aan het einde van zijn bestaan is gekomen, wordt deze hergebruikt. Speciale kunststofverwerkingsbedrijven hergebruiken de plastic flessen.

Bronnen