Kurt Feldt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kurt Feldt
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 22 november 1887
Schmentau, Koninkrijk Pruisen
Overleden 11 maart 1970
West-Berlijn
Rustplaats Südwestkirchhof Stahnsdorf, Berlijn, Duitsland
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1921–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Dienstjaren 1908 - 1945
Rang WMacht Arabesken Generale OF9-6 1945.svg WMacht H OF8 GenWaGtg 1945.svg
General der Kavallerie
Eenheid Ulanen-Regiment „von Schmidt“ (1. Pommersches) Nr. 4
1. Kavallerie-Division (Deutsches Kaiserreich)
41. Kavallerie-Brigade
Bevel 1. Kavallerie-Division
(25 oktober 1939 -
28 november 1941)
24. Panzer-Division
(28 november 1941 -
15 april 1942)
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Kurt Feldt (Schmentau, 22 november 1887 - West-Berlijn, 11 maart 1970) was een Duits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was onder andere de commandant van de Duitse troepen tijdens de Slag om de Afsluitdijk. Hij diende na de Slag om Frankrijk in het oosten, als onderdeel van Operatie Barbarossa.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Feldt ging in 1908 bij de Duitse cavalerie. Tijdens de Eerste Wereldoorlog en het Interbellum diende hij in de 1. Kavalleriedivision. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog was hij commandant van de divisie. In het begin van de oorlog was hij actief in verschillende campagnes en veldslagen. De bekendste actie van zijn eenheid was de deelname aan de invasie van Nederland, in mei 1940, en met name het gevecht om de Afsluitdijk. Deze slag, die voornamelijk werd bevochten rondom de kazematten bij Kornwerderzand, zou een van de weinigen zijn die de Duitsers tijdens hun campagne in West-Europa verloren.

In juni 1940 nam de divisie onder zijn bevel het Franse plaatsje Saumur in, waar het hoofd van de Franse cavalerie gevestigd was, alsook het bekende dressuurteam Cadre Noir.

Later, in 1942, werd de 1. Kavallerie-Divsion omgevormd tot de 24. Panzer-Division. Hij werd de bevelhebber van de afdeling Süd-West en commandant van het Wehrkreis (militair district) VI (Westfalen). In 1944 vocht hij in Frankrijk en België tegen de oprukkende geallieerden, maar werd in mei 1945 gevangengenomen door Britse troepen. Hij werd vastgehouden tot 1947. Hij overleed op 11 maart 1970, op 82-jarige leeftijd, in Berlijn. Hij was gedecoreerd met onder andere het Ridderkruis van het IJzeren Kruis.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]