L'ultima donna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf L'Ultima donna)
Ga naar: navigatie, zoeken
L'ultima donna
Regie Marco Ferreri
Producent Edmondo Amati
Scenario Marco Ferreri
Rafael Azcona
Dante Matelli
Hoofdrollen Ornella Muti
Gérard Depardieu
Michel Piccoli
Muziek Philippe Sarde
Montage Enzo Meniconi
Cinematografie Luciano Tovoli
Première 21 april 1976 Vlag van Frankrijk Frankrijk augustus 1976 Vlag van Italië Italië
Genre drama
Speelduur 108 minuten
Taal Italiaans
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Italië Italië
Opnamelocaties Parijs
Overige nominaties 1: César voor beste acteur voor Gérard Depardieu (1977)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

L'ultima donna is een Frans-Italiaanse film van Marco Ferreri die werd uitgebracht in 1976. De film is ook bekend onder de Franse titel La dernière femme.

Het scenario werd door Ferreri geschreven in samenwerking met scenarist Rafael Azcona, zijn trouwe medewerker in de jaren zestig en zeventig.

Samenvatting[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Gérard, een werkloze ingenieur, is in de steek gelaten door zijn vrouw. Nu staat hij alleen in voor de opvoeding van zijn zoontje Pierrot. In het kinderdagverblijf maakt hij kennis met Valérie, de jonge mooie kinderverzorgster van zijn peuter. Heel vlug komt het tot een verhouding tussen hen. Valérie laat een reis naar Tunesië met Michel, haar tijdelijke minnaar, liggen en komt inwonen bij Gérard die een flat betrekt in een geplande stad in de buurt van Parijs.

Hun relatie is heel sensueel en seksueel getint. Pierrot roept Valérie's moederlijke gevoelens op en zij gaat helemaal op in haar moederrol. Tegelijkertijd begint ze te beseffen dat ze voor Gérard meer en meer slechts een seksobject is. Ze verzet zich tegen een steeds jaloerser wordende Gérard en weigert nog met hem te vrijen. Het komt tot een gewelddadig conflict.

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]