Lange-Afstands Identificatie en Tracking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Lange-Afstands Identificatie en Tracking-systeem (Long-range identification and tracking, afgekort: LRIT) is ingevoerd als internationaal systeem op 19 mei 2006 door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) als resolutie MSC.202 (81) en trad in werking op 1 januari 2008. Deze resolutie is een amendement van Hoofdstuk V van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, regulatie 19-1 en is bindend voor alle overheden die lid zijn van de IMO.[1][2]

De LRIT regulatie is van toepassing op de volgende schepen, bezig met het maken van internationale reizen:

  • Alle passagiersschepen, inclusief hogesnelheidsschepen;
  • Vrachtschepen, inclusief hogesnelheidsschepen, van 300 gross tonnage of meer; en
  • Mobiele, offshore, booreenheden.[3]

Deze schepen moeten minstens vier maal per dag hun positie rapporteren aan hun vlaggenstaat. De meeste schepen programmeren hun bestaande satelliet communicatie systemen zo dat deze rapporten automatisch verstuurd worden. Andere gecontracteerde overheden (overheden lid van de IMO) kunnen en mogen onder de regulatie informatie vragen over schepen waarin zij een legitieme interesse hebben.

Het LRIT systeem bestaat uit: de satellietcommunicatiesystemen aan boord, communicatie dienstverleners (Communications service providers (CSPs)), applicatie dienstverleners (application service providers (ASPs)), LRIT data centra, het LRIT data verdelingsplan en de internationale LRIT data uitwisseling. Bepaalde aspecten van de werking en prestaties van het LRIT systeem worden gecontroleerd en beoordeeld door de LRIT coördinator namens de IMO en zijn gecontracteerde overheden. 

Europese implementatie[bewerken]

Volgens de resolutie van de Raad van de Europese Unie van 2 oktober 2007[4], hebben alle EU lidstaten beslist een Europees data center voor LRIT (EU LRIT DC) op te richten. Overeenstemmend met deze resolutie is de Europese Commissie verantwoordelijk voor het beheer van het EU LRIT DC, in samenwerking met de lidstaten, door de European Maritime Safety Agency (EMSA). Het EMSA heeft, in het bijzonder, de leiding over de technische ontwikkeling, operatie en onderhoud van het EU LRIT DC. Ze benadrukken ook dat het doel van het EU LRIT DC maritieme beveiliging, Search and Rescue (SAR), maritieme veiligheid en de bescherming van het maritieme milieu moet omvatten, rekening houdend met de ontwikkelingen binnen de IMO context.[5]

Noord-Amerikaanse Implementatie[bewerken]

Canada[bewerken]

In januari 2009 werd Canada de een van de eerste van de SOLAS gecontracteerde overheden in het implementeren van een nationaal data centrum en zo te voldoen aan de LRIT regulatie.

Verenigde Staten[bewerken]

Net zoals Canada waren de Verenigde Staten in januari 2009 een van de eerste SOLAS gecontracteerde overheden die een nationaal data centrum implementeerden teneinde te voldoen aan de LRIT regulatie. Momenteel is de gemachtigde Applicatie Dienstverlener (ASP) van de VS de Pole Star Space Applications LTD.

LRIT werd door de United States Coast Guard (USCG) voorgesteld aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) in Londen na de terroristische aanslagen van 11 september 2001 om de ongeveer 50 000 grote schepen over de hele wereld te traceren.

In de Verenigde Staten staat de integratie en correlatie van LRIT data met dat van sensoren en andere bronnen de USCG toe om afwijkingen te detecteren en de algemene Maritime Domain Awareness (MDA) te verhogen. De implementatie van de VS van deze regulatie is consistent met de strategische doelen van de USCG, zijnde de maritieme beveiliging en veiligheid, bewustzijn, preventie, bescherming en respons.

Elke Soevereiniteit heeft reeds het recht om deze informatie te vragen voor schepen op weg naar hun havens. De LRIT regulatie en het computer systeem laten de USCG toe om informatie te ontvangen over alle schepen binnen de 1000 zeemijl (1900 km) van het VS territorium, in aanmerking genomen dat de vlaggenstaat van deze schepen de VS niet heeft weerhouden deze informatie te ontvangen.

Marshall Eilanden[bewerken]

De Marshall eilanden, een van de grootste scheepsregisters in de wereld, richtte een van de eerste prototypes van Data Centrums op, gebruik makend van de Pole Star Space Applications

Afrikaanse Staten[bewerken]

Verschillende Afrikaanse Staten hebben een LRIT Coöperatief Data Centrum opgericht. In Zuid-Afrika zorgt het South Africa National Data Centre voor diensten aan een aantal Afrikaanse Staten zoals Ghana en Gambië.

Liberia[bewerken]

Liberia, het tweede grootste scheepsregister in de wereld, heeft een LRIT Data Centrum opgericht in 2008. De gemachtigde LRIT leverancier is weeral de Pole Star Space Applications.

Zuid-Amerikaanse implementering[bewerken]

Brazilië[bewerken]

In januari 2009 heeft ook Brazilië een Nationaal Data Centrum geïmplementeerd en was zo samen met de VS en Canada een van de eerste om te voldoen aan de LRIT regulatie. Op 11 augustus 2010 stichtten ze het Regionale LRIT Data Centrum Brazilië, die diensten verzorgd voor Brazilië en Uruguay en sinds 2014 ook voor Namibië.

Venezuela[bewerken]

De Venezolaanse vlaggenstaat duidde Fulcrum Maritime Systems aan als LRIT ASP en Nationaal Data Centrum leverancier (NDC) voor alle schepen onder Venezolaanse vlag.

Chili[bewerken]

De Chileense vlaggenstaat duidde Collecte Localisation Satellites (CLS) aan als LRIT ASP. Dit Data Centrum verzorgt de diensten voor alle schepen onder Chileense en Mexicaanse vlag.

Ecuador[bewerken]

De Republiek Ecuador trad toe in het LRIT productie milieu op 15 april 2010. Het bezit een eigen NDC en gebruiken hun eigen Maritieme Autoriteit als ASP.

Honduras[bewerken]

Honduras gebruikt Pole Star Space Applications als ASP.

Panama[bewerken]

De Panamese vlaggenstaat duidde Pole Star Space Applications Inc./Absolute Maritime Tracking Services Inc. consortium als hun ASP en NDC aan voor alle schepen onder Panamese vlag. Het wordt gezien als 's werelds grootste scheepvaart monitoring centrum, bestaande uit meer dan 8000 SOLAS schepen en kleine vaartuigen. Het NDC bevindt zich in Panama City en opereert op een 24 x 7 x 365 basis. Panama is de eerste vlaggenstaat die zo'n breed scala aan MDA mogelijkheden onder één enkele LRIT dienstverlening implementeert. Zo omvatten ze ook: kleien vaartuig monitoring, doorlichting van schepen en naleving van sancties, haven-risico mitigatie en een Ship Security Alert Service SSAS management voor de volledige vloot, inclusief testen, respons en meldingen.

Stille Oceaan Implementatie [bewerken]

Vanuatu[bewerken]

Vanuatu duidde Collecte Localisation Satellites (CLS) aan als ASP en NDC voor alle schepen onder Vanuatuaanse vlag

Singapore[bewerken]

Singapore heeft zijn eigen NDC met CLS als ASP.

Vietnam[bewerken]

Vietnam trad toe tot het LRIT productie milieu op 21 oktober 2013. Ze hebben hun eigen NDC en duidde VISHIPEL aan als ASP