Les Enfants du marais

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Les Enfants du marais
Regie Jean Becker
Producent Christian Fechner
Scenario Sébastien Japrisot
Hoofdrollen Jacques Gamblin
Jacques Villeret
André Dussollier
Michel Serrault
Muziek Pierre Bachelet
Montage Jacques Witta
Cinematografie Jean-Marie Dreujou
Première 1999
Genre tragikomedie
Speelduur 110 minuten
Taal Frans
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Budget € 9 240 000
Aantal bezoekers 2 136 345 (Frankrijk)
Overige nominaties 5 : voor de César voor Beste film, de César voor Beste regisseur, de Césars voor Beste acteur in een bijrol (André Dussollier), Beste geluid en Beste filmmuziek
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Les Enfants du marais is een Franse film van Jean Becker die werd uitgebracht in 1999.

Ruim 10 jaar voor Dialogue avec mon jardinier (2007) waar de innige vriendschap tussen een schilder en een eenvoudige tuinman centraal staat en La Tête en friche (2010) waar een warme vriendschap ontstaat tussen twee erg verschillende personen, serveerde Becker ons al het verhaal van een hechte vriendschap tussen enkele mannen op het Franse platteland.

De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Georges Montforez die in 1958 verscheen.

Les Enfants du marais was de tweede keer dat Becker een scenario van Sébastien Japrisot verfilmde. Eerder deed Becker een beroep op hem voor het scenario van de kaskraker L'Été meurtrier (1983). Later volgde nog een derde samenwerking voor de misdaadfilm Un crime au paradis (2000).

Samenvatting[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het landelijke Frankrijk in de jaren dertig van de 20e eeuw. Na zijn demobilisatie komt Garris zich vestigen in de moerassen van de Loire. Van een oude stervende man neemt hij de hut, gelegen aan de oever van een grote vijver, over. Garris is een eenvoudige dynamische man die een psychisch litteken heeft overgehouden aan de Eerste Wereldoorlog. Hij leert Riton kennen, een man geboren in de moerassen. Na het vertrek van zijn eerste vrouw, zijn grote liefde, zoekt Riton troost in de wijn. Hij heeft drie kinderen uit zijn tweede huwelijk en probeert die zo goed mogelijk op te voeden samen met Émilie, hun norse moeder. Garris, een vriendelijke harde werker die voor alles een oplossing vindt, schiet de onhandige en luie Riton voortdurend te hulp. Ze vangen en verkopen kikkers, slakken en palingen of ze bieden meiklokjesboeketten aan om in hun levensonderhoud te voorzien. Ze knappen ook allerlei klusjes op. Op die manier 'kopen' ze de vrijheid om in de paradijselijke omgeving van hun moeras te blijven leven. Rondom hen cirkelen meerdere personen, onder andere de fietsende Amédée, een vrolijke dromerige man die van literatuur en jazz houdt, Pépé, een rijkgeworden fabrikant die in de moerassen is opgegroeid en Tane, de plaatselijke treinconducteur. Op een dag maakt Garris kennis met Marie, een jonge dienstmeid ...

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]