Liga A (mannenvolleybal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Liga A
Land Vlag van België België
Bond KBVBV
Opgericht 1944
Degradatie naar Liga B
Internationale
  kwalificatie
CEV Champions League
CEV Cup
CEV Challenge Cup
Aantal teams 8
Huidige kampioen VC Greenyard Maaseik
Recordkampioen Volleybalclub Maaseik (16x)
Website euromillionsvolleyleague.be
Huidig seizoen 2019-20
Portaal  Portaalicoon   Sport
Volleybal

De Liga A is de hoogste nationale klasse in het Belgische herenvolleybal. Er nemen acht teams deel aan de competitie. De inrichtende macht is het Koninklijk Belgisch Volleybalverbond. Omwille van sponsorverplichtingen werd de competitie vroeger ook aangeduid als de Ethias Volley League, nadien de Euromillions Volley League.

De laatste jaren zijn de twee belangrijkste teams Knack Roeselare en Volleybalclub Maaseik. De titelstrijd gaat dan ook vaak tussen beide clubs.

Competitie[bewerken | brontekst bewerken]

De competitiestart[bewerken | brontekst bewerken]

De acht teams beginnen ieder met nul punten en spelen ieder 2 onderlinge matchen, verdeeld over een uit- en thuismatch. Bij een 3-0- of 3-1-overwinning of nederlaag krijgt het winnende team 3 punten en het verliezende geen. Bij een 3-2-overwinning of nederlaag krijgt het winnende team 2 punten en het verliezende krijgt er 1. Na deze wedstrijden wordt de competitie opgesplitst in de play-offs en de play-downs.

Play-offs[bewerken | brontekst bewerken]

De posities 1 tot 6 van de reguliere competitie plaatsen zich voor de play-offs. Hierin begint de nummer 1 van de regulaire competitie met 5 punten, de nummer 2 met 4 punten t.e.m. de nummer 6, die zonder punten begint. De puntenverdeling blijft gelijk aan de van de reguliere competitie.

Na nogmaals 2 onderlinge matchen te hebben afgewerkt, worden de Europese tickets verdeeld. De vijfde mag deelnemen aan de CEV Challenge Cup, de 3de en 4de aan de CEV Cup en de eerste 2 nemen deel aan de groepsfase van de CEV Champions League. De eerste 2 plaatsen zullen ook onderling uitmaken wie de landskampioen wordt in de finale.

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

De nummer 1 en 2 van de play-offs nemen het hier tegen elkaar op om de titel. Beide teams spelen tegen elkaar, afwisselend uit en thuis, tot 1 van de 2 teams 3 wedstrijden gewonnen heeft. De nummer 1 begint met het thuisvoordeel.

In tegenstelling tot de andere competitievormen wordt er geen onderscheid gemaakt tussen een 3-0-, 3-1- of een 3-2-overwinning of nederlaag. Het winnende team krijgt 1 overwinning en wie eerst 3 overwinningen behaalt op z'n concurrent is landskampioen. De finale wordt dus over minimaal 3 en maximaal 5 matchen beslist.

Play-downs[bewerken | brontekst bewerken]

Hierin nemen de posities 7 tot 8 deel. Net als in de play-offs krijgt het beste geplaatste team een voordeel over het minder geplaatste. De laatste in de play-downs degradeert naar Liga B.

2020: Covid-19 - geen kampioen.[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 werd de competitie stopgezet wegens Covid-19 (corona). Op dat moment was de reguliere competitie afgelopen met Lindemans Aalst op de eerste plaats. Er werd geen kampioenstitel uitgereikt, maar Lindemans Aalst werd (volgens het reglement) wel als eerste gerangschikt voor Knack Roeselare en VC Greenyard Maaseik.

Huidige clubs[bewerken | brontekst bewerken]

De clubs uit de Liga A zijn:

Landskampioenen[bewerken | brontekst bewerken]

Club Aantal titels Landstitels
Greenyard Maaseik 16 1991, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004, 2008, 2009, 2011, 2012, 2018, 2019
Knack Roeselare 11 1989, 2000, 2005, 2006, 2007, 2010, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Brabo Antwerpen 11 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968
Ibis Kortrijk 7 1978, 1979, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986
Royal Ixelles SC 7 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955
Rebels Lier 3 1971, 1972, 1974
Maes Pils Zellik 3 1992, 1993, 1994
VC Turnhout 3 1975, 1976, 1977
Rembert Torhout 2 1973, 1990
VC Euphony Asse-Lennik 2 1987, 1988
Gendarmerie École 2 1947, 1948
Spartacus 2 1956, 1957
VRC Genk 2 1969, 1981
ASUB Bruxelles 1 1946
Royal Léopold Club 1 1945
VC Anderlecht 1 1970
VC Ruisbroek 1 1980

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]