Louis Niedermeyer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis Niedermeyer
Louis Niedermeyer, ca. 1850, Bibliothèque Nationale de France
Louis Niedermeyer, ca. 1850, Bibliothèque Nationale de France
Algemene informatie
Volledige naam Abraham Louis Niedermeyer
Geboren 27 april 1802
Overleden 14 maart 1861
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Werk
Genre(s) Klassiek
Beroep(en) Componist, muziekpedagoog
Invloed(en) Romantiek
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Abraham Louis Niedermeyer (Nyon, 27 april 1802 - Parijs, 14 maart 1861) was een Frans-Zwitsers componist, die voornamelijk kerkmuziek en enige opera's schreef. Hij werd ook bekend als muziekpedagoog door zijn leiding van de Ecole Choron (die later de naam École Niedermeyer kreeg. Aan deze school werd kerkmuziek in theorie en praktijk onderwezen. Bekende leerlingen van Niedermeyers school waren Gabriel Fauré en André Messager.

Levensloop[bewerken]

Niedermeyer studeerde in Wenen piano bij Ignaz Moscheles en compositie bij Emanuel Aloys Förster. Ook studeerde hij compositie in Rome (in 1819) bij Vincenzo Fioravanti en in Napels bij Niccolò Antonio Zingarelli. Tijdens zijn verblijf in Rome ontmoette hij Gioachino Rossini, met wie hij bevriend raakte en die hem aanspoorde tot het schrijven van enige opera's. Niedermeyers eerste opera Il reo per amore werd in Napels in 1820 uitgevoerd.

Net als Rossini vestigde Niedermeyer zich in Parijs (toen hij 21 jaar was). Daar werden in latere jaren nog vier van zijn opera's opgevoerd:

Scene uit de 4e acte van de opera La Fronde
  • La casa nel bosco (28 mei 1828)
  • Stradella (3 maart 1837)
  • Marie Stuart (6 december 1844)
  • La Fronde (2 mei 1853)

Niedermeyer werkte met zijn vriend Rossini samen aan Robert Bruce, Rossinis derde en laatste pastiche. Hierin voorzag Niedermeyer de Franse teksten van de juiste timbres en harmonieën.

Na diverse pogingen om in de opera een carrière op te zetten, wijdde Niedermeyer zich voornamelijk aan het componeren van religieuze en wereldlijke vocale muziek. In oktober 1853 heropende hij de Ecole Choron (genoemd naar Alexandre-Étienne Choron), die in 1834 was overleden). De school werd later hernoemd naar École Niedermeyer. Hoewel ook daarna de naam nog enigekeren wijzigde bestaat de school nog steeds.

Niedermeyers kerkmuziek bleef in Frankrijk en daarbuiten tot in de 20e eeuw in zwang. Hoewel hij in Oostenrijk en Italië was opgeleid wordt hij vooral als Frans componist gezien vanwege zijn vestiging en verblijf tot zijn dood in Frankrijk.

Bronnen, noten en/of referenties