Louis de Le Hoye

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Louis Joseph Ghislain de Le Hoye (Namen, 5 oktober 1786 - Nijvel, 24 november 1863) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Louis de Le Hoye was een zoon van de jurist François de Le Hoye (1756-1819) en van Caroline de Cartier. Hij trouwde met Pauline de Prelle (1795-1853) en ze kregen drie kinderen.

Louis de Le Hoye verkreeg adelserkenning in 1825. Hij werd licentiaat in de rechten (1809) na studies aan de École de Droit in Brussel en werd advocaat in Nijvel en vervolgens magistraat, tot aan zijn dood:

  • plaatsvervangend rechter in Nijvel (1811),
  • rechter in Charleroi (1815),
  • rechter bij de rechtbank van eerste aanleg van Nijvel (1817-1831),
  • voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van Nijvel (1831-1863).

In 1814 werd hij gemeenteraadslid van Nijvel. Hij was ook van 1833 tot 1853 bestuurslid van de Berg van Barmhartigheid van Nijvel.

In 1836 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Nijvel. Hij oefende dit mandaat uit tot in 1837.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • R. GOFFIN, Généalogies nivelloises, in: Annales de la Société archéologique et folklorique de Nivelles, T. XV.
  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement Belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.