Lucht-grondraket

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lucht-grondraket
Sovjet S-5M-lucht-grondraket uit de jaren 1950.
Sovjet S-5M-lucht-grondraket uit de jaren 1950.
Algemeen
Type Raketwapen
Specificaties
Aandrijving Raket- of straalmotor
Geleiding Laser, infrarood, optisch of GPS
Springkop Conventioneel explosief of kernkop

Een lucht-grondraket is een vluchtwapen ontworpen om vanuit de lucht door een vliegtuig te worden afgevuurd naar een doelwit op land of ter zee.

Aandrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Schema van de motor van de AGM-114 Hellfire.

De meest voorkomende aandrijfvormen voor lucht-grondraketten zijn de raketmotor en de straalmotor. Deze komen gewoonlijk overeen met het bereik van de raket, respectievelijk kort-afstand en lange-afstand. De Sovjet-Unie heeft ook door ramjets aangedreven raketten ontwikkeld wat ze een groot bereik en hoge snelheid gaf.

Subtypes[bewerken | brontekst bewerken]

Een F-16 van de Amerikaanse luchtmacht vuurt een AGM-65 Maverick-lucht-grondraket af.

Voorbeelden[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten

Vlag van Duitsland Duitsland

Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie

Vlag van India India

Vlag van Israël Israël

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Air-to-surface missiles.