Lucius Tarquinius Collatinus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lucius Tarquinius Collatinus was als neef van Lucius Tarquinius Priscus aangesteld als stadhouder van de Sabijnse stad Collatia in Alba, de echtgenoot van Lucretia en lid van de koninklijke familie van de Tarquinii.

Toen zijn vrouw werd aangerand door Sextus Tarquinius Superbus, de zoon van Lucius Tarquinius Superbus neemt hij samen met Lucius Iunius Brutus en Lucretia's vader, het voortouw bij de verdrijving van de Tarquinii uit Rome.

Hij en Lucius Iunius Brutus werden hierop verkozen tot praetor, wat toen de oorspronkelijke titel was (Livius I. 59). Beiden worden gezien als de stichters van de Republiek en herstellers van de vrijheid. Zij worden ook beschouwd als de eerste consuls, hoewel ze dit theoretisch niet waren.

Omdat zijn afkomst het volk te veel herinnerde aan die van de gehate Tarquinii, werd hij nooit echt populair. Op aanraden van Brutus ging hij in ballingschap te Lavinium.

Beknopte bibliografie[bewerken]

Voorganger:
Geen (Lucius Tarquinius Superbus als koning van Rome)
Romeins consul
samen met Lucius Iunius Brutus
509 v.Chr.
Opvolger:
Publius Lucretius Tricipitinus en Publius Valerius Publicola