Manchester City FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Manchester City)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Manchester City
Manchester City FC
City of Manchester Stadium 2.jpg
Naam Manchester City Football Club
Bijnaam The Citizens
The Sky Blues
City
Shark Team
Opgericht 1880
Stadion Etihad Stadium
55.000
Manchester
Vlag van Engeland Engeland
Voorzitter Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Khaldoon Al Mubarak
Eigenaar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Sjeik Mansour
Trainer Vlag van Spanje Pep Guardiola
Competitie Vlag van Engeland Premier League
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2018/19
Icoontje huidige resultaten 2017/18
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Manchester City FC is een Engelse voetbalclub opgericht in 1880 als West Gorton Saint Marks. In 1887 werd de naam veranderd in Ardwick F.C. en in 1894 werd het Manchester City FC. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Etihad Stadium.

Na tweemaal een FA Cup en tweemaal een landstitel te hebben gewonnen, beleefde de club eind jaren 60, begin jaren 70 zijn hoogtepunt. Toenmalig trainer Joe Mercer had spelers als Francis Lee, Colin Bell, Mike Summerbee en Mike Doyle ter beschikking. De club won in korte tijd een landstitel, een FA Cup, een League Cup en won in 1970, in Wenen, de Europacup II ten koste van Górnik Zabrze (2-1).

44 jaar na de landstitel in 1968 pakte Manchester City op 13 mei 2012 weer de landstitel door Queens Park Rangers in de laatste minuut te verslaan. In 2014 herhaalde Manchester City dit feit door op de laatste speeldag West Ham United te verslaan met 2-0. Onder leiding van Manuel Pellegrini pakte de club dat seizoen de zogenaamde League Cup Double, want City had ook al de League Cup gewonnen, na een 3-1 winst op Sunderland AFC.

De leden van de band Oasis zijn supporters van de club. Ze hebben opgetreden op Maine Road, het oude stadion van de club.

Geschiedenis[bewerken]

Ontstaan tot aan WOII[bewerken]

De club werd in 1880 opgericht als St. Marks (West Gorton). In 1887 verhuisde de club naar het nieuwe stadion Hyde Road in Ardwick, in het oosten van Manchester en werd omgedoopt in Ardwick AFC. In 1891/92 sloot de club zich aan bij de Football Alliance, de tegenhanger van de Football League. Het volgende seizoen werd de Football Alliance opgeslorpt door de Football League en werd de tweede klasse (Second Division). Door financiële problemen kwam er een reorganisatie binnen de club in 1893/94 en werd de naam veranderd in Manchester City FC.

In 1896 werd de club vicekampioen achter Liverpool maar kon niet promoveren. Drie jaar later was het wel raak toen de titel gewonnen werd. Na drie seizoenen degradeerde de club en kon na één seizoen terug promoveren. Bij de herintrede werd de club vicekampioen achter Sheffield Wednesday en versloeg Bolton Wanderers met 1-0 in het stadion van Crystal Palace in de finale van de FA Cup. De club haalde nog enkele goede resultaten maar degradeerde opnieuw in 1909. Ook nu kon de club na één seizoen terugkeren en haalde middelmatige resultaten tot de competitie stilgelegd werd door de Eerste Wereldoorlog, in het laatste seizoen werd de club vijfde.

Na de oorlog ging de club op hetzelfde elan verder en haalde goede resultaten, in 1921 werd de tweede plaats behaald, achter Burnley. Een jaar eerder werd de hoofdtribune vernield door een brand en de club verhuisde in 1923 naar het nieuwe stadion Maine Road. Na de goede notering ging het bergaf tot een nieuwe degradatie volgde in 1926. Deze keer duurde het twee seizoenen vooraleer City zich weer bij de elite kon voegen. In 1933 bereikte de club opnieuw de finale van de FA Cup maar verloor van Everton, een jaar later was het wel raak toen Portsmouth FC verslagen werd.

In 1936/37 werd de club kampioen met drie punten voorsprong op Charlton Athletic. Het succes werd echter niet verlengd en er volgde zelfs een anticlimax door het volgende seizoen te degraderen en dat terwijl de club 80 keer scoorde, het meeste in de hele divisie.

In de tweede klasse eindigde de club in de subtop, in 1939 werd de competitie vroegtijdig stilgelegd door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

Naoorlogse periode en gouden tijdperk[bewerken]

Na de oorlog werd de club meteen kampioen in de Second Division en schaarde zich weer bij de elite. Na twee seizoenen in de top tien degradeerde de club opnieuw in 1950. Na één seizoen keerde City terug en vocht enkele seizoenen tegen degradatie tot 1954/55 toen de club zevende werd en de FA Cup won tegen Birmingham City. Deze FA-finale, die de club met 3-1 won, is een van de beroemdste in de geschiedenis, omdat Manchester doelman Bert Trautmann een kwartier voor het einde een nekwervel brak na een botsing en gewoon verder speelde zonder te weten wat er aan de hand was. Het jaar erna werd de club vierde in de competitie, de volgende seizoenen was de club een middenmoter met af en toe een uitschieter. In 1963 degradeerde de club weer en kon zelfs in de tweede klasse niet met de top mee aan de eerste twee seizoenen, de toeschouwers lieten het ook afweten en in januari 1965 kwam het laagterecord opdagen, 8015 tegen Swindon Town. Het derde seizoen in de Second Division was wel raak en de club promoveerde opnieuw, dit keer voor een succesvol tijdperk.

Na een rustig seizoen deed de club helemaal mee voor de titel in 1967/68 samen met verdedigend kampioen en stadsrivaal Manchester United. City won de titel met twee punten voorsprong op United en mocht voor het eerst Europees spelen. Het Turkse Fenerbahçe SK maakte er echter een kort avontuur van. Ook in de competitie liep het niet vlot en de club werd slechts dertiende, al was dat wel een stuk beter dan de vorige keer toen ze kampioen waren. Troostprijs dat jaar was een nieuwe FA Cup overwinning en een nieuw Europees avontuur. Bilbao, Lierse, Académica en Schalke werden achtereenvolgens opzij gezet en in de finale van de Europacup II won City van het Poolse Górnik Zabrze. Zo werd City in 1969 de tweede ploeg die een nationale en internationale beker won in hetzelfde seizoen. Het volgende jaar werd de club in de halve finale verslagen door Chelsea In 1974 mocht de club op de laatste speeldag van het seizoen de genadeslag geven aan aartsrivaal Manchester United door uitgerekend een goal van oud-speler Denis Law met 1-0 te winnen, waardoor degradatie voor United volgde.

Donkere jaren[bewerken]

De jaren tachtig luidde een minder goede periode in, in 1983 degradeerde de club en speelde twee jaar in tweede divisie en vervolgens weer twee jaar in eerste divisie om vervolgens weer te degraderen en twee jaar in de tweede divisie te spelen. De jaren negentig begonnen beter met een vijfde plaats in 1991 en 1992 onder leiding van trainer Peter Reid. Nadat hij wegging ging het ook slechter met City. In 1992 was de club medeoprichter van de Premier League die de First Division verving als hoogste klasse. Daar speelde de club tot 1996 toen een nieuwe degradatie volgde.

Twee seizoenen later was een dieptepunt in de historie van de club bereikt, Manchester City degradeerde naar de derde klasse (Second Division).

Heropstanding[bewerken]

Tijdens de busreis door de stad na het kampioenschap: Nasri en Agüero laten de beker aan het publiek zien.

In het eerste seizoen werd de club derde en kon via de eindronde promoveren. Hoe ver het eersteklassevoetbal ook klonk in 1998 toen de club degradeerde, zo dichtbij was het toen het nieuwe millennium ingeluid werd en de club als vicekampioen zich weer bij de top van het Engelse voetbal schaarde. De twee promoties op rij waren echter wat te veel geweest voor de club die meteen weer degradeerde.

Maar dan werd City opnieuw kampioen en bij de terugkeer werd de negende plaats bereikt en er werd weer Europees gevoetbald. Twee jaar later deed de club het nog beter met een achtste plaats. De afgelopen twee seizoenen eindigde de club in de top 4. De heropstanding werd op 13 mei 2012 bekroond met de landstitel in de wedstrijd tegen Queens Park Rangers. Manchester City FC stond tot de 92e minuut nog met 1-2 achter en zal met deze stand de landstitel over moeten laten aan de eeuwige aartsrivaal Manchester United. Het onmogelijke lukte en City won toch nog door goals van Edin Džeko (92e minuut) en Sergio Agüero (95e minuut).

Overname[bewerken]

Onder andere Carlos Tévez kwam Manchester City versterken. Hij kwam van de aartsrivaal Manchester United.

In de zomer van 2007 werd bekend dat Manchester City als de zoveelste club in Engeland werd overgenomen door een miljardair. De Thai Thaksin Shinawatra nam voor £81.600.000 tachtig procent van de aandelen over. Hij pompte enkele miljoenen in de selectie, wat ervoor zorgde dat nieuwe trainer Sven-Göran Eriksson acht nieuwe spelers kon kopen: Rolando Bianchi, Valeri Bojinov, Vedran Ćorluka, Elano, Gelson Fernandes, Javier Garrido, Martin Petrov en Geovanni. Het leverde echter geen grote resultaten op.

In 2008 werd de club gekocht door de Abu Dhabi United Group (ADUG) dat voor 185 miljoen een meerderheidsbelang kocht. Het vermogen van de familie Al Nayhan, een van de investeerders, zou geschat worden op 32 miljard euro, waardoor Manchester City de rijkste club ter wereld werd. Een van de motieven van de investeerders is het promoten van Abu Dhabi op sportief en cultureel gebied. De Thai Thaksin Shinawatra mocht aanblijven als voorzitter. De eerste grote aankoop die Manchester City sinds de nieuwe overname deed was Robinho, die voor 42 miljoen euro werd overgenomen van Real Madrid, daarnaast werd ook Vincent Kompany aangetrokken. De Belg werd overgenomen van Hamburger SV voor 8 miljoen euro.

In de zomer van 2009 kocht Manchester City onder andere Gareth Barry, Stuart Taylor, Carlos Tévez, Roque Santa Cruz, Emmanuel Adebayor, Kolo Touré, Joleon Lescott en Sylvinho. In januari 2010 werd bekend dat Manchester City een contract van 6 maanden had afgesloten (met een optie tot koop) met de Fransman Patrick Vieira van Internazionale.

In de zomer van 2010 haalde Manchester City onder anderen James Milner, Jérôme Boateng, David Silva, Yaya Touré, Mario Balotelli en Aleksandar Kolarov. Ook voor deze spelers werd er veel geld neergelegd, en kreeg Yaya Touré zelfs een salaris van 220.000 pond per week.

In de jaren daarna ging de club hiermee door. In de zomers van 2011, 2012 en 2013 werd 272.785.00 miljoen pond aan nieuwe spelers uitgegeven. Ook wordt er een hypermodern jeugdcomplex van 200 miljoen pond gebouwd, waar vooral de jeugd moet spelen. Omdat de club de Financial Fair Play-regels van de FIFA niet nakwam, kreeg City van de wereldvoetbalbond een boete van 60 miljoen pond opgelegd en een salarisplafond. Tevens mocht de club vanaf seizoen 2014/15 maximaal 21 spelers inschrijven voor de Champions League. In een verklaring liet City weten de sancties zonder morren te accepteren.

Hoewel Manchester City in het seizoen 2016/17 geen prijs pakte, wist de Engelse club een recordomzet van 473,4 miljoen pond (534,82 miljoen euro) te noteren. De omzet steeg met 21 procent. Er werd in het eerste jaar onder leiding van trainer-coach Pep Guardiola een winst geboekt van 1 miljoen pond (1,13 miljoen euro)[1].

Het seizoen 2017/18 verliep uitermate voorspoedig voor Manchester City. Lange tijd bleef de club ongeslagen. Op 23 december 2017 maakte aanvaller Kun Agüero zijn honderdste goal in het Etihad Stadium van City, toen hij de score opende in de competitiewedstrijd tegen AFC Bournemouth.[2] Door de 4-0 overwinning zette de ploeg van Guardiola een record neer: meer dan honderd goals (101) in één kalenderjaar. Op zondag 14 januari 2018 leed Manchester City de allereerste nederlaag in de Premier League van het seizoen. Dat gebeurde in de 23ste speelronde en de tegenstander was Liverpool, dat op eigen veld met 4-3 zegevierde. Het was voor City de eerste verloren partij in de Premier League sinds 5 april 2017 voor Guardiola. Liverpool won ook 2 keer van City in de Champions League. Daarmee werden ze uitgeschakeld in de kwartfinales nadat ze als groepswinnaar eindigen in een poule met Shakhtar Donetsk, Napoli en Feyenoord. In de 8e finales schakelde Manchester City FC Basel uit (5-2 over 2 wedstrijden). Manchester City kon op 7 april 2018 kampioen worden in de Manchester Derby tegen Manchester United. 'The Citizens' kwamen op 2-0 voorsprong door doelpunten van Vincent Kompany en İlkay Gündoğan, maar door goals van Paul Pogba (2) en Chris Smalling moest het kampioenfeestje uitgesteld worden. Die werd een week later gevierd toen Manchester City won van Tottenham Hotspur en Manchester United verloor van West Bromich Albion. Dat werd de 2e prijs van het seizoen nadat eerder dat seizoen al de Carabao Cup werd gewonnen door een 3-0 winst tegen Arsenal in de finale. Na het kampioenschap kreeg Leroy Sané nog een prijs: 'PFA Young Player Of The Year' voor beste jonge speler van het jaar in de Premier League. Ook werd de magische grens van 100 doelpunten in 1 Premier League-seizoen gebroken, gescoord door oud-Manchester City-speler Pablo Zabaleta die toen voor tegenstander West Ham United speelde.

Sponsors[bewerken]

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1974-1982 Umbro
1982-1984 Saab
1984-1987 Philips
1987-1997 Brother
1997-1999 Kappa
1999-2002 Le Coq Sportif Eidos
2002-2003 First Advice
2003-2004 Reebok
2004-2007 Thomas Cook
2007-2009 Le Coq Sportif
2009-2013 Umbro Etihad Airways
2013- Nike

Erelijst[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Internationaal
Coppacoppe.png Europacup II 1x 1970
Nationaal
Premier league trophy icon (adjusted).png Engels landskampioenschap 5x 1937, 1968, 2012, 2014, 2018
FA Cup.png FA Cup 5x 1903, 1934, 1956, 1969, 2011
Carling.png Football League Cup 5x 1970, 1976, 2014, 2016, 2018
CommunityShield.png FA Community Shield 5x 1937, 1968, 1972, 2012, 2018

Eindklasseringen[bewerken]

9
16
17
18
14
22
3
2
18
1
9
16
8
15
14
9
10
5
3
1
2
1
2
4
3
1
1
93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19*
Premier League First Division/Championship Second Division/League One
Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten Tsch
1992–1993 9 22 Premier League 42 15 12 15 56–51 57 24.698
1993–1994 16 22 Premier League 42 9 18 15 38–49 45 26.709
1994–1995 17 22 Premier League 42 12 13 17 53–64 49 22.725
1995–1996 18 20 Premier League 38 9 11 18 33–58 38 27.869
1996–1997 14 24 First Division 46 17 10 19 59–60 61 26.753
1997–1998 22 24 First Division 46 12 12 22 56–57 48 28.196
1998–1999 3 24 Second Division 46 22 16 8 69–33 82 28.261
1999–2000 2 24 First Division 46 26 11 9 78–40 89 32.088
2000–2001 18 20 Premier League 38 8 10 20 41–65 34 34.058
2001–2002 1 24 First Division 46 31 6 9 108–52 99 33.061
2002–2003 9 20 Premier League 38 15 6 17 47–54 51 34.565
2003–2004 16 20 Premier League 38 9 14 15 55–54 41 46.834
2004–2005 8 20 Premier League 38 13 13 12 47–39 52 45.192
2005–2006 15 20 Premier League 38 13 4 21 43–48 43 42.856
2006–2007 14 20 Premier League 38 11 9 18 29–44 42 39.997
2007–2008 9 20 Premier League 38 15 10 13 45–53 55 42.126
2008–2009 10 20 Premier League 38 15 5 18 58–50 50 42.899
2009–2010 5 20 Premier League 38 18 13 7 73–45 67 45.513
2010–2011 3 20 Premier League 38 21 8 9 60–33 71 45.905
2011–2012 Simple gold crown.svg 20 Premier League 38 28 5 5 93–29 89 47.045
2012–2013 2 20 Premier League 38 23 9 6 66–34 78 46.974
2013–2014 Simple gold crown.svg 20 Premier League 38 27 5 6 102–37 86 47.075
2014–2015 2 20 Premier League 38 24 7 7 83–38 79 45.365
2015–2016 4 20 Premier League 38 19 9 10 71–41 66 54.029
2016–2017 3 20 Premier League 38 23 9 6 80–39 78 54.019
2017–2018 Simple gold crown.svg 20 Premier League 38 32 4 2 106–27 100 54.070

Manchester City in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Manchester City FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Manchester City FC speelt sinds 1968 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19
1968/69
2010/11, 2011/12
1969/70, 1970/71
1972/73, 1976/77, 1977/78, 1978/79, 2003/04, 2008/09
-

Selectie 2018/19[bewerken]

Aanvoerder Vincent Kompany
Nummer Speler Nationaliteit Spelend bij de club sinds Laatste club
Keepers
1 Claudio Bravo Vlag van Chili 2016 Vlag van Spanje FC Barcelona
31 Ederson Moraes Vlag van Brazilië 2017 Vlag van Portugal SL Benfica
13 Joe Hart Vlag van Engeland 2006 Vlag van Engeland West Ham United
Verdedigers
2 Kyle Walker Vlag van Engeland 2017 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
3 Danilo Vlag van Brazilië 2017 Vlag van Spanje Real Madrid
4 Vincent Kompany Vlag van België 2008 Vlag van Duitsland Hamburger SV
5 John Stones Vlag van Engeland 2016 Vlag van Engeland Everton
14 Aymeric Laporte Vlag van Frankrijk 2018 Vlag van Spanje Athletic Bilbao
22 Benjamin Mendy Vlag van Frankrijk 2017 Vlag van Frankrijk AS Monaco
30 Nicolas Otamendi Vlag van Argentinië 2015 Vlag van Spanje Valencia CF
53 Tosin Adarabioyo Vlag van Engeland 2015 Vlag van Engeland Eigen jeugd
Middenvelders
8 Ilkay Gündogan Vlag van Duitsland 2016 Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
17 Kevin De Bruyne Vlag van België 2015 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
18 Fabian Delph Vlag van Engeland 2015 Vlag van Engeland Aston Villa
20 Bernardo Silva Vlag van Portugal 2017 Vlag van Frankrijk AS Monaco
21 David Silva Vlag van Spanje 2010 Vlag van Spanje Valencia CF
25 Fernandinho Vlag van Brazilië 2013 Vlag van Oekraïne Shakhtar Donetsk
35 Oleksandr Zinchenko Vlag van Oekraïne 2016 Vlag van Rusland FK Oefa
42 Yaya Touré Vlag van Ivoorkust 2010 Vlag van Spanje FC Barcelona
47 Phil Foden Vlag van Engeland 2017 Vlag van Engeland Eigen Jeugd
55 Brahim Díaz Vlag van Spanje 2017 Vlag van Engeland Eigen Jeugd
Aanvallers
7 Raheem Sterling Vlag van Engeland 2015 Vlag van Engeland Liverpool
10 Sergio Aguero Vlag van Argentinië 2011 Vlag van Spanje Atlético Madrid
19 Leroy Sané Vlag van Duitsland 2016 Vlag van Duitsland FC Schalke 04
33 Gabriel Jesus Vlag van Brazilië 2017 Vlag van Brazilië Palmeiras
  • Rugnummer 23 wordt nooit meer uitgereikt. Dit ter nagedachtenis aan voormalig speler Marc-Vivien Foé die tijdens een interland overleed terwijl hij bij Olympique Lyonnais onder contract stond en verhuurd werd aan de Engelse club. Hij speelde voor de club met het nummer 23.

Transfers 2017/18[bewerken]

Naam Nationaliteit Positie Van/naar Transfersom
Aangetrokken
Riyad Mahrez Vlag van Algerije Algerije Aanvaller Vlag van Engeland Leicester City € 67.800.000
Philippe Sandler Vlag van Nederland Nederland Verdediger Vlag van Nederland PEC Zwolle € 2.500.000
Daniel Arzani Vlag van Australië Australië Aanvaller Vlag van Australië Melbourne City € 890.000
Vertrokken
Angus Gunn Vlag van Engeland Engeland Doelman Vlag van Engeland Southampton € 11.300.000
Joe Hart Vlag van Engeland Engeland Doelman Vlag van Engeland Burnley € 3.900.000
Olarenwaju Kayode Vlag van Nigeria Nigeria Aanvaller Vlag van Oekraïne Sjachtar Donetsk € 3.000.000
Verhuurd
Pablo Marí Vlag van Spanje Spanje Verdediger Vlag van Spanje Deportivo La Coruña
Mix Diskerud Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Middenvelder Vlag van Zuid-Korea Ulsan Hyundai
Luka Ilic Vlag van Servië Servië Middenvelder Vlag van Nederland NAC Breda
Daniel Arzani Vlag van Australië Australië VAanvaller Vlag van Schotland Celtic
Erik Palmer-Brown Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger Vlag van Nederland NAC Breda
Anthony Cáceres Vlag van Australië Australië Middenvelder Vlag van Australië Melbourne City

Transferbeleid[bewerken]

Bron: transfermarkt.be

Inkomende transfers[bewerken]

Nummer Naam speler Naar club Bedrag in miljoenen euro Jaar
1 Vlag van België Kevin De Bruyne Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg ± € 76.000.000, - 2015
2 Vlag van Algerije Riyad Mahrez Vlag van Engeland Leicester City FC ± € 67.800.000, - 2018
3 Vlag van Frankrijk Aymeric Laporte Vlag van Spanje Athletic Bilbao ± € 65.000.000, - 2018
4 Vlag van Engeland Raheem Sterling Vlag van Engeland Liverpool FC ± € 63.700.000, - 2015
5 Vlag van Frankrijk Benjamin Mendy Vlag van Frankrijk AS Monaco ± € 57.500.000, - 2017
6 Vlag van Engeland John Stones Vlag van Engeland Everton FC ± € 55.600.000, - 2016
7 Vlag van Engeland Kyle Walker Vlag van Engeland Tottenham Hotspur FC ± € 52.700.000, - 2017
8 Vlag van Duitsland Leroy Sané Vlag van Duitsland FC Schalke 04 ± € 50.500.000, - 2016
9 Vlag van Portugal Bernardo Silva Vlag van Frankrijk AS Monaco ± € 50.000.000, - 2017
10 Vlag van Argentinië Nicolás Otamendi Vlag van Spanje Valencia CF ± € 44.600.000, - 2015

Uitgaande transfers[bewerken]

Nummer Naam speler Naar club Bedrag in miljoenen euro Jaar
1 Vlag van Engeland Shaun Wright-Phillips Vlag van Engeland Chelsea FC ± € 31.500.000, - 2005
2 Vlag van Spanje Álvaro Negredo Vlag van Spanje [Valencia CF[]] ± € 28.000.000, - 2015
3 Vlag van Nigeria Kelechi Iheanacho Vlag van Engeland Leicester City FC ± € 27.700.000, - 2017
4 Vlag van Italië Mario Balotelli Vlag van Italië AC Milan ± € 20.000.000, - 2012
5 Vlag van Brazilië Robinho Vlag van Italië AC Milan ± € 18.000.000, - 2010
6 Vlag van Spanje Javi García Vlag van Rusland FK Zenit Sint-Petersburg ± € 16.800.000, - 2014
7 Vlag van Turkije Enes Ünal Vlag van Spanje Villarreal CF ± € 14.000.000, - 2017
8 Vlag van Kroatië Vedran Corluka Vlag van Engeland Tottenham Hotspur FC ± € 13.750.000, - 2008
9 Vlag van Montenegro Stevan Jovetic Vlag van Italië Inter Milaan ± € 13.500.000, - 2016
Vlag van Duitsland Jérôme Boateng Vlag van Duitsland FC Bayern München 2011
10 Vlag van Ivoorkust Wilfried Bony Vlag van Wales Swansea City AFC ± € 13.000.000, - 2017

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Argentijnen
Belgen
Brazilianen
Duitsers
Engelsen
Ieren
Ivorianen
Fransen
Nederlanders
Overig

Trainer-coaches[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van Manchester City FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nationaliteit Naam Periode
Vlag van Engeland Joe Royle 1998-2001
Vlag van Engeland Kevin Keegan 2001-2005
Vlag van Engeland Stuart Pearce 2005-2007
Vlag van Zweden Sven-Göran Eriksson 2007-2008
Vlag van Wales Mark Hughes 2008-2009
Vlag van Italië Roberto Mancini 2009-2013
Vlag van Chili Manuel Pellegrini 2013-2016
Vlag van Spanje Josep Guardiola 2016-heden

Externe link[bewerken]