Marcel Caron

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Marcel Caron (Enghien-les-Bains, 1890Luik, 1961) was een Franse expressionistische schilder.

Leven en werk[bewerken]

Aan de Academie van Luik had hij als leraar Evariste Carpentier. Hij werd een geestdriftig beoefenaar van het expressionisme en sloot zich in 1924 aan bij de groep Sélection en kort daarop bij Le Centaure.

Tijdens de 28e Biënnale van Venetië in 1952 prijkte zijn naam op het Belgische paviljoen naast die van James Ensor, Frits Van den Berghe, Constant Permeke en Gustaaf De Smet.

De stijl van zijn vroege werk, waarbij hij met zijn kubistische structuren het expressionisme van Gust De Smet benaderde, veranderde hij later om zich te wijden aan 'nonfiguratief' werk.

Zie ook[bewerken]