Margaretha Plantagenet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Margaretha van Engeland (20 juli 1346 - oktober/december 1361) was een Engelse prinses uit het huis Plantagenet.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Margaretha was de jongste dochter van koning Eduard III van Engeland uit diens huwelijk met Filippa van Henegouwen, dochter van graaf Willem III van Holland. Ze staat ook bekend onder de naam Margaretha van Windsor.

Haar eerste huwelijksvoorstel was van de oudste zoon van hertog Albrecht III van Oostenrijk, maar werd wegens de politieke omstandigheden van die tijd geweigerd. Enkele jaren later werd ze verloofd met Jan van Blois, dochter van Karel van Blois, die in de Bretonse Successieoorlog met Jan IV van Montfort om de troon van Bretagne vocht. De verloving werd echter verbroken omdat haar oudere zus Maria reeds gehuwd was met Jan IV van Montfort.

Margaretha werd aan het Engelse hof opgevoed samen met John Hastings (1347-1375), graaf van Pembroke. Als kinderen hadden ze een hechte vriendschap en op 13 mei 1359 werd ze in Reading de echtgenote van John Hastings, in dezelfde week huwde haar broer Jan van Gent met Blanche van Lancaster.

Margaretha overleed in de laatste maanden van 1361, amper vijftien jaar oud. Haar exacte overlijdensdatum, evenals de manier waarop ze overleed, is niet bekend. Ze werd bijgezet in de Abdij van Abingdon.