Marina Yee
| Marina Yee | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 17 april 1958 | |
| Geboorteplaats | Antwerpen | |
| Overlijdensdatum | 1 november 2025 | |
| Doodsoorzaak | kanker[1] | |
| Wijze van overlijden | natuurlijke dood[1] | |
| Werk | ||
| Beroep | modeontwerper, kostuumontwerper | |
| Studie | ||
| School/ |
Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen | |
| Diversen | ||
| Lid van | Antwerpse Zes | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Marina Yee (Antwerpen, 17 april 1958 – 1 november 2025) was een Belgisch modeontwerper, die tot de Antwerpse Zes wordt gerekend. Duisternis, mysterie en een sterk vrouwenbeeld stonden bij haar centraal. In tegenstelling tot de andere vijf ontwerpers van De Zes vond zij voor zichzelf geen evenwicht tussen artistieke vrijheid en het harde modesysteem, reden voor haar om in 1988 definitief uit de groep te stappen. Wat volgde, was een hobbelig maar artistiek parcours waarbij zij het gangbare modesysteem van seizoenscollecties en commercieel ontwerp volledig schuwde. Later werd Yee kunstenaar-modeontwerper en docent 3e Bachelor Mode aan de KASK in Gent.
Begin carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Yee volgde een opleiding aan het Sint-Lucasinstituut te Hasselt en studeerde daarna tot 1981 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen. Hier leerde zij de overige leden van de Antwerpse Zes kennen. Vervolgens ging het snel. Vrijwel meteen na haar studie boden financiële partners zich aan: eerst Bassetti en vervolgens Hobo. Met een financiële partner hoefde Yee zich niet te bekommeren over de zakelijke kant van het mode maken.
Voor Hobo ontwierp zij een collectie genaamd 'Marie'. Over die samenwerking zei Yee dat die collectie niet volledig haar stempel droeg. "Het was niet 'Marina Yee', maar er zat toch veel meer in van mezelf dan bijvoorbeeld in het commerciële werk dat ik had gedaan, samen met Dirk Bikkembergs, voor lederfabrikant Gruno & Chardin", aldus Yee zelf in De Morgen in 1999.[2] Yee besefte dat de financiële partner van haar verkoopbare mode verwachtte. Ze had geen volledige vrijheid op creatief vlak en besloot uit het project Marie te stappen.
Stoppen met mode
[bewerken | brontekst bewerken]Yee kampte met moeilijkheden om vrijuit mode te maken. Gevoelens van onzekerheid en perfectionisme fnuikten haar. Hierover zei ze: "Als ik 'Marina Yee' wou uitbeelden, zat dat ineens hier (ze houdt haar twee vuisten ter hoogte van haar slokdarm). Ik ben rusteloos, altijd op zoek. Maar ondertussen zag ik dat de anderen het wél konden en ik voelde me een mislukkeling."[2] Ook haar relatie met de wereldberoemde modeontwerper Martin Margiela speelde een rol. Yee ontmoette hem in 1975 op Sint-Lucas in Hasselt. Op de Modeacademie in Antwerpen werden zij een koppel. De relatie ging later stuk. Later, rond 1988, kwamen zij weer bijelkaar en woonde Yee bij hem in Parijs. Onder andere door het grootse succes van Margiela begin jaren negentig liep de relatie stuk. Ook haar relatie met de mode kreeg op dat moment een flinke klap. Ze ontwikkelde een degout voor het modesysteem van massaal produceren waarbij het creatief proces in het gedrang kwam. In '92 verhuisde zij van Parijs terug naar België. Ze stopte met de mode en opende een snackbar in Brussel aan het Vossenplein, genaamd Indigo.[3]
Verdere carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Haar verdere carrière was er één van vele ups-and-downs waarbij zij in interviews vaak aangaf dat haar band met de modewereld een zeer moeilijke was. In de jaren die volgden werkte Yee in opdracht van verschillende modebedrijven – vaak uit financiële overwegingen – maar waagde zij zich ook aan andere disciplines, zoals interieurdesign en kunst.
Enkele projecten die de pers haalden, zijn de volgende. In 1999 ontwierp zij voor het Belgische merk Lena Lena een wintercollectie. Het merk werd opgericht door oud-modejournaliste Miet Crabbé.[2] Lena Lena brengt mode voor vrouwen met rondere vormen. Van 2000 tot 2002 ontwierp zij incognito de vrouwencollecties van Dirk Bikkembergs. In 2002 liep zowel de zakelijke als de persoonlijke relatie stuk. In 2003 opende zij een atelier in Brussel waar zij unieke creaties ontwierp en naaide op basis van bestaande kleding en tweedehands stoffen.[3][4] In 2011 kwam Yee met een interieurstoffenlijn voor het Belgische Aristide op de proppen. Het ging om negen collecties die gebaseerd waren op vier aspecten van haar karakter: het rebelse, het elegante, het kinderlijk onschuldige en het nomadische.[5] Samen met Modeacademie-alumnus Louison Grajcar bracht zij in 2015 een parfumlijn uit.
Comeback
[bewerken | brontekst bewerken]In 2018 ontwierp Yee een nieuwe collectie die door de Belgische modepers onthaald werd als haar grote comeback. Het was namelijk haar eerste collectie sinds 2005. De minicollectie M.Y. Project bestaande uit vijf ontwerpen kwam er op vraag van Laila Tokyo, een highfashionkledingwinkel in Japan. De collectie behandelt het thema van duurzame mode: de kledingstukken zijn gemaakt van tweedehands stoffen uit vintagewinkels en rommelmarkten. Inspiratie voor de vorm haalde zij uit klassieke regenjassen zoals de trenchcoat, de zeemansjas en de parka. Het project was een duidelijke tegenreactie op de overproductie die er in de mode heerste. De collectie werd getoond samen met een overzichtstentoonstelling van haar werk.[6]
Tegen het modesysteem
[bewerken | brontekst bewerken]In 2018 liet Yee het volgende optekenen in De Morgen Magazine: "Geleidelijk aan ontdekte ik dat mijn creativiteit de gangbare grenzen niet wenste te respecteren, en dat ik de opgelegde codes van de modewereld met de voeten trad. Ik ging, naast mode, ook het ruimere spectrum van kunst, interieur, objectdesign en theaterkostuumontwerp verkennen. Prachtig, die onverzadigbare nieuwsgierigheid naar alles. Een rijkdom! Maar soms vermoeiend omdat er veel rusteloosheid mee gepaard gaat."
Zij had haar hele carrière lang moeite met het modesysteem: met overconsumptie en het gebrek aan kunstzinnigheid in de commerciële modewereld. De snelheid en het ritme van de mode schrikten haar af, omdat die de creatieve vrijheid in de weg staan. Ook de overconsumptie en het overaanbod van de mode stoorde haar. Hierover zei ze tegen De Morgen: "Ik wil af van die consumptie. Er is te veel, alle gaten zijn gevuld en er valt niets meer te ontdekken."[2] Ze voelde zich beter in crossmediale projecten waarin naast mode ook andere disciplines aan bod komen.
Ambacht droeg zij hoog in het vaandel. In 2003 zei zij in De Standaard: "Ik wil geen collectie maken die geproduceerd wordt. Klonen, noem ik dat. Ik wil het gewoon niet. Dan verlies ik mijn identiteit als ontwerpster. (...) Een kleermaakster ben ik niet. Ik noem mezelf een prutskous. Naaien en stikken en spelen. Zoals een kind. Precies zoals ik vroeger altijd deed. Het is één chaos. Dat vind ik juist fijn."[3]
Duurzaamheid
[bewerken | brontekst bewerken]Vanaf het begin van haar carrière droeg Yee duurzaamheid hoog in het vaandel. Zo hanteerde zij graag gebruikte materialen. Hierover zei zij in De Standaard in 2003: "Ik gebruik gordijnen. Stoffen die ik vind op de rommelmarkt, stoffen die ik zelf was, stoffen die ik vind in kleren die ik thuis heb liggen, of die mensen me geven, stoffen die mij iets zeggen. Dat vind ik veel interessanter."[3] Sociaal engagement was haar niet vreemd. Zo ontwierp zij in 2007 tijdens een workshop samen met studenten van Saint-Luc, de modeschool van Doornik, 22 poppen. De poppen maakte zij op vraag van Kids Fashion in Parijs. De poppen werden geschonken aan kinderen die gevestigd waren in een vluchthuis voor mishandelde vrouwen te Brussel.[7]
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Officiële website
- (en) Marina Yee bij de Katholieke Universiteit Leuven
- 1 2 https://www.vogue.es/articulos/muere-disenadora-belga-marina-yee.
- 1 2 3 4 Goyvaerts, Agnes, "Marina Yee is terug", De Morgen, 16 januari 1999.
- 1 2 3 4 Brouns, Jesse, "Nee dank u, laat mij maar prutsen", De Standaard, 16 januari 1999.
- ↑ Goyvaerts, Agnes, "Ontwerpster Marina Yee heeft prijs", De Morgen, 25 november 2003.
- ↑ "Marina Yee ontwerpt interieurstoffenlijn", De Standaard, 21 september 2011.
- ↑ Finding a New Home in Tokyo, Antwerp Six Designer Marina Yee Is Ready for Recognition. Flipboard. Geraadpleegd op 28 juni 2021.
- ↑ Broucke, Nica, "Modepoppen voor kinderen in moeilijkheden", De Morgen, 7 februari 2007.