Masters of the Universe (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Masters of the Universe
He-Man and the Masters of the Universe.jpg
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline A battle fought in the stars. Now... comes to Earth.
Regie Gary Goddard
Scenario David Odell
Stephen Tolkin
Gary Goddard
Hoofdrollen Dolph Lundgren
Frank Langella
Courteney Cox
Meg Foster
Muziek Michael Linn
Montage Gina Mittelman
Cinematografie James Mathers
Distributie Cannon Group
Première Vlag van de Verenigde Staten 7 augustus 1987
Vlag van Nederland 17 december 1987
Genre Sciencefiction/Fantasy
Speelduur 106 minuten
Taal Engels
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $22 miljoen
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Masters of the Universe is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 1987 onder regie van Gary Goddard. De belangrijkste rollen worden vertolkt door Dolph Lundgren, Frank Langella en Courteney Cox.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Op de planeet Eternia grijpt Skeletor de macht. Hij bezet het kasteel Grayskull en zet de tovenares gevangen. He-Man krijgt van slotenmaker Gwildor te horen dat Skeletor de macht heeft weten te grijpen met behulp van de "Cosmic Key", een sleutel waarmee een interdimensionale poort naar elke plaats in ruimte en tijd kan worden geopend. Met Gwildors prototype van deze sleutel reizen ze naar Grayskull in de hoop de "Cosmic Key" te bemachtigen. Ze komen tegenover een enorme overmacht te staan en moeten vluchten door een door Gwildor inderhaast geopend portaal. Ze komen terecht op Aarde in Whittier, Californië. Skeletor wil ook de andere sleutel in handen krijgen en stuurt zijn helpster Evil-Lyn achter hen aan.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Ontvangst[bewerken | brontekst bewerken]

De Nederlandse release van de film kreeg veel aandacht van de pers; de gevel van City Theater in Amsterdam werd ter promotie van de filmrelease zelfs omgetoverd tot Castle Grayskull.[1] De kritieken waren wisselvallig: de pers schreef met bewondering voor de actiescènes, maar benadrukte dat het verhaal flinterdun is en dat vooral jonge kinderen de doelgroep zijn.

Recensent van Het Parool schreef bijvoorbeeld: "De speciale effecten moeten de zaak redden en dat lukt slechts ten dele. Een en ander neemt niet weg dat enkele leden van de doelgroep (zes tot tien jaar) die de persvoorstelling bijwoonden, na afloop zeer enthousiast waren."[2] Criticus van Het Vrije Volk schreef met meer lof over het product: "De film is niet veel meer dan een redelijk goed gemaakt avonturenspektakel. [..] Masters of Universe is goed gemaakt en kinderen zullen het wel spannend vinden, maar voor de volwassen bioscoopbezoeker (en daar is de film ook voor bedoeld) is het op geen stukken na genoeg: Het is allemaal al vaker vertoond, tot brakens toe zelfs, en het verhaaltje dat de actiescènes verbindt is griezelig dun. Grootste bezwaar is vooral klungeligheid van de held van het verhaal."[3]

Criticus van De Volkskrant schreef: "Op zich doet het verhaaltje van deze film er niet toe. De uitkomst staat vast en dus restte regisseur Goddard [..] weinig meer dan vorm te geven aan spectaculaire ontsnappingen en talloze gevechten. De filmbeeldjes worden overspoeld met laserstralen in alle kleuren van de regenboog en als praalwagens in een bloemencorso glijden enorme ruimteschepen over het doek onder schetterende muzikale klanken, die nu eenmaal onvermijdelijk bij zo'n film horen."[4]

De film bracht wereldwijd niet genoeg geld in het laatje, waardoor een oorspronkelijk beoogde filmreeks uitbleef.