Maximale hypotheeklening

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De maximale hypotheek is het maximale bedrag dat iemand in de vorm van een hypothecaire lening mag lenen.

Er zijn meerdere aspecten van belang bij het berekenen van de maximale hypotheeklening; inkomen en waarde van de woning. Sinds 2018 mag slechts 100% van de waarde van de woning zijn belast met hypotheek. Op basis van het inkomen wordt bepaald of deze last ook gedragen kan worden.

Berekening[bewerken]

Bij de berekening van het maximale hypotheekbedrag wordt gebruikgemaakt van woonquotes. Deze woonquote geeft aan hoeveel van het verdiende jaarsalaris per maand uitgegeven mag worden aan een hypotheek. Bij het jaarsalaris worden het vakantiegeld, eventuele 13e maand en andere vaste inkomsten meegeteld. Als de woonquote 25 is, dan mag men 25% van het bruto jaarsalaris verwonen (uitgeven aan hypotheeklasten dan wel huur). De woonquote is afhankelijk van het inkomen en de burgerlijke staat en kan per hypotheekverstrekker verschillend zijn.

Bij de bepaling van de leencapaciteit wordt - ongeacht de aflossingsvorm of de rentevastperiode van de hypothecaire financiering - uitgegaan van ten minste de lasten behorende bij een 30-jarige annuïtaire lening.

  1. Interest = (1 + 0.01*effectieve jaarrentevoet)^(1/12) - 1
  2. Groeigetal
  3. Annuïteit
  4. Deelfactor
  5. Maximale hypotheek