Methylviolet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Methylviolet
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van methylviolet 2B
Structuurformule van methylviolet 2B
Structuurformule van methylviolet 6B
Structuurformule van methylviolet 6B
Structuurformule van methylviolet 10B
Structuurformule van methylviolet 10B
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C24H28N3Cl
IUPAC-naam Methylviolet 2B
Molmassa 393,958[1] g/mol
SMILES
[Cl-].CN(C)c1ccc(cc1)C(=C2C=CC(=[NH2+])C=C2)c3ccc(cc3)N(C)C
CAS-nummer 8004-87-3
Beschrijving Blauw-groene kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast[1]
Kleur blauw-groen[1]
Smeltpunt 137[1] °C
Slecht oplosbaar in water
Evenwichtsconstante(n) pKa = 4,58
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Methylviolet is een naam die wordt gegeven aan een groep van verschillende pH-indicatoren. Ze worden gebruikt om bij een zuur-basetitratie het equivalentiepunt te bepalen. Het omslaggebied van methylviolet ligt tussen 0,0 en 1,6 (overgang van geel naar violet).

In zuivere vorm komt methylviolet voor als blauw-groene kristallen, die matig tot slecht oplosbaar zijn in water.

Varianten[bewerken]

  • Tetramethyl of methylviolet 2B: de meest voorkomende vorm van methylviolet, die wordt gebruikt in de geneeskunde en chemische sector
  • Pentamethyl of methylviolet 6B
  • Hexamethyl of methylviolet 10B (ook bekend als kristalviolet of gentiaanviolet)