Mondwater

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Odol-flesje

Spoelen met een mondspoelmiddel of mondwater is bedoeld als extra aanvulling naast het dagelijkse tandenpoetsen. Het ondersteunt de dagelijkse mondhygiëne[bron?]. Soms kan het in uiterste nood dienen als tijdelijk vervangingsmiddel. Bijvoorbeeld na het trekken van een tand en de wonde het niet toelaat om reeds te poetsen voornamelijk omdat het mechanisch poetsen weefsel irritatie veroorzaakt en zo het genezingsproces in de weg staat.

Er zijn verschillende soorten mondspoelmiddelen. De meeste zijn bij een drogist of supermarkt verkrijgbaar zoals saline-mondspoelmiddelen. Deze bevatten een zout oplossing of fluoride-mondspoelmiddelen. Deze Fluoridemondspoelmiddelen bevatten fluoride; een actief bestanddeel dat het tandglazuur opnieuw mineraliseert en dus sterker maakt[bron?]. Nog andere mondspoelmiddelen zijn alleen bij een apotheek verkrijgbaar op recept, zoals chloorhexidine. Chloorhexidine dood bacterien en wordt dan ook vaak voorgeschreven bij een mondaandoening of na een tandheelkundige ingreep in de mond. Langdurig gebruik van chloorhexidine is niet aanbevolen omdat het ook de nodige goede bacterien dood.

Mondspoelmiddelen zonder alcohol hebben de voorkeur aangezien alcohol de mond uitdroogt wat plaquevorming en slechte adem kan stimuleren[bron?]. Ook werkt alcohol katalyserend in combinatie met zure dranken wat tanderosie stimuleert[bron?]. Tanderosie kan leiden tot onomkeerbare glazuurbeschadiging of tandafbraak[bron?]. Ten slotte kan men na gebruik van alcoholhoudend mondwater positief testen voor een alcoholademtest zonder daadwerkelijk te hebben gedronken[bron?].

Mondspoelmiddelen kunnen het gebruik van flossen, tandenstokers en het tandenpoetsen niet vervangen. Vaak veroorzaken mondspoelmiddelen een tijdelijke frisse geur. Ze worden vaak gebruikt door mensen met halitosis. Een nadeel van veel mondspoelmiddelen is dat ze de smaak perceptie negatief veranderen.

Risico's[bewerken]

Een onderzoek uit 2012 heeft aangetoond dat het gebruik van op chloorhexidine gebaseerd mondwater kan leiden tot een verhoging van de bloeddruk en daarmee het risico op een hartaanval verhoogt.[1] De verhoging van de bloeddruk lijkt het gevolg te zijn van het doden van "goede" bacteriën door het gebruik van mondwater, naast het beoogde doden van "slechte" bacteriën.[1] Ook hebben twee onafhankelijke onderzoeken aangetoond dat regelmatig gebruik van mondwater dat alcohol bevat het risico op mond- en keelkanker verhoogt[2][3].

Bronvermelding[bewerken]