Mondwater

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Odol-flesje

Spoelen met een mondspoelmiddel of mondwater is bedoeld als extra aanvulling naast het dagelijkse tandenpoetsen. Het ondersteunt de dagelijkse mondhygiëne[bron?]. Soms kan het in uiterste nood dienen als tijdelijk vervangingsmiddel.

Er zijn verschillende soorten mondspoelmiddelen. De meeste zijn bij een drogist of supermarkt verkrijgbaar zoals fluoride-mondspoelmiddelen. Sommige zijn alleen bij een apotheek verkrijgbaar op recept, zoals chloorhexidine. Fluoridemondspoelmiddelen bevatten fluoride; een actief bestanddeel dat het tandglazuur sterker maakt[bron?].

Mondspoelmiddelen zonder alcohol hebben de voorkeur aangezien alcohol de mond uitdroogt wat plaquevorming en slechte adem kan stimuleren[bron?]. Ook werkt alcohol katalyserend in combinatie met zure dranken wat tanderosie stimuleert[bron?]. Tanderosie kan leiden tot onomkeerbare glazuurbeschadiging of tandafbraak[bron?]. Ten slotte kan men na gebruik van alcoholhoudend mondwater positief testen voor een alcoholademtest zonder daadwerkelijk te hebben gedronken[bron?].

Mondspoelmiddelen kunnen het gebruik van tandenstokers en het tandenpoetsen niet vervangen. Mondspoelmiddelen veroorzaken een tijdelijke frisse geur.

Risico's[bewerken]

Een onderzoek uit 2012 heeft aangetoond dat het gebruik van op chloorhexidine gebaseerd mondwater kan leiden tot een verhoging van de bloeddruk en daarmee het risico op een hartaanval verhoogt.[1] De verhoging van de bloeddruk lijkt het gevolg te zijn van het doden van "goede" bacteriën door het gebruik van mondwater, naast het beoogde doden van "slechte" bacteriën.[2] Ook hebben twee onafhankelijke onderzoeken aangetoond dat regelmatig gebruik van mondwater dat alcohol bevat het risico op mond- en keelkanker verhoogt[3][4].

Bronvermelding[bewerken]