Monofoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met de term monofoon (eenstemmig) wordt aangeduid dat een muziekinstrument slechts een toon tegelijk ten gehore kan brengen. Het woord komt van het Griekse 'Monos' (alleen) & 'Fone' (stem).

Voorbeelden van monofone instrumenten zijn blaasinstrumenten als de trompet en de tuba. Ook veel synthesizers zoals de minimoog en de Sk1 van Casio zijn monofoon.

Een instrument dat meerdere tonen tegelijk ten gehore kan brengen is polyfoon (meerstemmig), een die twee tonen ten gehore kan brengen is duofoon (tweestemmig).