Monofonie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Monofoon)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Monofonie (Oudgrieks: μόνος (monos), alleen en φωνή (phonē), klank, stem) of eenstemmig is het klinken van slechts een toon tegelijk. Een monofoon muziekinstrument kan dus slechts een toon tegelijk ten gehore brengen. Bij monofone muziek klinkt slechts een stem.

Voorbeelden van monofone instrumenten zijn blaasinstrumenten als de trompet en de tuba.

Een instrument dat meerdere tonen tegelijk ten gehore kan brengen is polyfoon (meerstemmig), een die twee tonen ten gehore kan brengen is duofoon (tweestemmig).