Muzikale handtekening

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een muzikale handtekening is een klein thema dat componisten vaak in hun werk opnemen.

Daarbij wordt in de eerste plaats gebruik van de letters A t/m G die overeenkomen met muzieknoten. Daarnaast kan de noot Es nog gelezen worden als de letter S. De letter H komt in het Duits overeen met de muzieknoot B.

Voorbeelden van muzikale handtekeningen zijn:

Niet alleen de persoonlijke handtekening[bewerken]

De traditie om woorden in muziekletters om te zetten dateert uit de vroege renaissance. Niet alleen verwerkten componisten hun eigen naam, maar ook de naam van geliefden, vrienden of plaatsnamen in hun werk, net als dichters deden, bijvoorbeeld door het gebruik van een acrostichon.

Zo verwerkte Robert Schumann de naam Meta Abegg, een vrouw op wie hij verliefd was, in zijn Piano Variaties op het ABEGG thema. Ook gebruikte Schumann de naam van de stad Asch, waar zijn geliefde Ernestine von Fricken woonde, in zijn Carnaval pianoserie. GADE voor Niels Gade werd gebruikt door Schumann in een stuk als hommage aan zijn goede vriend.