Nederlandse Rode Lijst (paddenstoelen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Rode Lijst voor paddenstoelen was voorheen opgenomen in het besluit Rode Lijst paddenstoelen en nu in het besluit Rode Lijsten.

De Rode Lijsten worden regelmatig, bijvoorbeeld eens in de 10 jaar, bijgewerkt. Minister Cees Veerman van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit heeft op 5 november 2004 de nieuwe Rode Lijsten voor bedreigde dier- en plantensoorten vastgesteld. De Rode Lijst voor paddenstoelen is zeer uitgebreid en er staan nu 1648 soorten op.

De naamgeving van de soorten is aangepast. Er zijn zes soorten geschrapt, omdat ze niet aan de criteria voor plaatsing op de Rode Lijst voldoen. Het betreft de soorten Hydnangium carneum (Vleeskleurige mozaïektruffel), Lycoperdon marginatum (Viltige stuifzwam, Tuber excavatum (Holle truffel), Typhula variabilis (Slank knotsje), Xylaria digitata (Werkhoutgeweizwam) en Xylobolus frustulatus (Mozaïekzwam).

Op de Rode Lijsten staan, naast de bedreigde soorten, beschermingsmaatregelen om deze soorten weer in aantal te laten toenemen. Doordat overheden en terreinbeherende organisaties bij hun beleid en beheer rekening houden met de Rode Lijsten wordt gehoopt dat van de nu bedreigde organismen er over tien jaar een aantal niet meer bedreigd zullen zijn en dus van de Rode Lijst afgevoerd kunnen worden.

In 2008 is een nieuw basisrapport verschenen voor een nieuwe Rode Lijst[1], die te zijner tijd zal leiden tot publicatie van een nieuwe Rode Lijst door de minister van LNV.

Categorieën[bewerken]

Er worden acht categorieën onderscheiden:

  • uitgestorven op wereldschaal
  • in het wild uitgestorven op wereldschaal
  • verdwenen uit Nederland
  • in het wild verdwenen uit Nederland
  • ernstig bedreigd
  • bedreigd
  • kwetsbaar
  • gevoelig

De soorten op de Rode Lijst van 2004[bewerken]

Zie ook[bewerken]