Nieuw-Siberische Eilanden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nieuw-Siberische Eilanden
Eiland van Rusland
Anzhu Islands.PNG
Locatie
Land Rusland
Eilandengroep Nieuw-Siberische Eilanden
Algemeen
Oppervlakte 35.400 km²
Detailkaart
Detailkaart

Detailkaart

De Nieuw-Siberische Eilanden[1] (Russisch: Новосибирские острова, Novossibirskije ostrova, Jakoets: Саҥа Сибиир арыылара, Sanga Sibiir aryylara) zijn een archipel, te situeren ten noorden van de Oost-Siberische kust tussen de Laptevzee en de Oost-Siberische Zee. De eilandengroep ligt ten noorden van Ruslands grootste autonome republiek, Jakoetië, waarvan hij gescheiden wordt door de Straat van Dmitri Laptev.

De Nieuw-Siberische Eilanden zijn te verdelen in:

De archipel bestaat uit vier grotere eilanden van meer dan 10.000 km² en vele kleinere in de omgeving. De Anzjoe-eilanden worden van de Ljachovski-eilanden gescheiden door de Straat van Sannikov.

Het grootste deel van de archipel is laaggelegen en bestaat uit los sediment. Het westelijk deel bestaat uit kalksteen en leisteen. Er heerst een ijsklimaat. Er ligt negen maanden van het jaar sneeuw. Gemiddelde januaritemperatuur: -30 °C, gemiddelde julitemperatuur: 3 °C tot 19 °C afhankelijk van de ligging. Neerslag: 132 mm per jaar.

Het eerste nieuws over het bestaan van de eilanden deed de ronde in het begin van de 18e eeuw en werd gebracht door de Kozak Jakov Permjakov. In 1712 bereikte zijn expeditie de Ljachovski-eilanden. In het begin van de 19e eeuw werden de eilanden verder in kaart gebracht door Jakov Sannikov, Matvej Gedensjtrom en anderen.