Noumenon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Noumenon (van het Grieks νοούμενoν, "wat wordt gedacht") heeft betrekking op een object van menselijk onderzoek, begrip of kennis. Er worden objecten of gebeurtenissen mee bedoeld die gedacht worden , of het voorwerp zijn van een daad van het denken, onafhankelijk van de zintuigen. Het tegengestelde van noumenon is fenomeen. Veel bijdragen van Kants filosofie behandelen "noumenon" en "ding op zichzelf" als synoniem, en er is tekstuele bewijs voor deze relatie. Echter, Stephen Palmquist stelt dat "noumenon" en "ding op zichzelf" slechts losjes synoniem zijn, voor zover zij hetzelfde concept vanuit twee verschillende perspectieven vertegenwoordigen.

In de antieke filosofie werd de noumenale wereld gelijkgesteld met de wereld van de ideeën die alleen door de filosofische geest gekend konden worden. Daarmee in tegenstelling stond de wereld van de fenomenen, die werd gelijkgesteld met de wereld van de zintuiglijke werkelijkheid, bekend bij de ongeletterde geest. De moderne filosofie ontkent over het algemeen de mogelijkheid van kennis die onafhankelijk is van de zintuigen. Immanuel Kant gaf van dit standpunt de klassieke versie, die zegt dat de noumenale wereld kan bestaan, maar volkomen onkenbaar is voor de mens. In de Kantiaanse filosofie wordt het onkenbare noumenon soms gekoppeld aan het onkenbare "Ding an sich".