Oleh Protasov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Oleg Protasov)
Ga naar: navigatie, zoeken
Oleh Protasov
Oleh Protasov4.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 4 februari 1964
Geboorteplaats Dnjepropetrovsk, Sovjet-Unie
Positie Aanvaller
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1981-1987
1987-1990
1990-1994
1994-1995
1996-1998
1998-1999
1999-2000
Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) D. Dnjepropetrovsk
Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) FC Dynamo Kiev
Vlag van Griekenland Olympiakos
Vlag van Japan Gamba Osaka
Vlag van Griekenland PAE Veria
Vlag van Griekenland Proodeftiki FC
Vlag van Griekenland Panelefsiniakos FC
Interlands
1984-1991
1994
Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie
Vlag van Oekraïne Oekraïne
68 (29)
1 (0)
Getrainde clubs
2002-2004
2004-2005
2005
2006-2008
2008
2009
2010-2011
2012
2012-2013
2014-2015
2015
Vlag van Griekenland Olympiakos Piraeus
Vlag van Cyprus AEL Limasol
Vlag van Roemenië Steaua Boekarest
Vlag van Oekraïne Dnipro Dnipropetrovsk
Vlag van Rusland Koeban Krasnodar
Vlag van Griekenland Iraklis Saloniki
Vlag van Rusland FK Rostov
Vlag van Kazachstan FK Astana
Vlag van Wit-Rusland Dinamo Minsk
Vlag van Roemenië Astra Giurgiu
Vlag van Griekenland Aris Saloniki
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Oleh Protasov (Oekraïens: Олег Валерійович Протасов) (Dnjepropetrovsk, 4 februari 1964) is een Oekraïens voormalig voetballer. Ten tijde van de Sovjet-Unie was hij ook bekend onder zijn Russische naam Oleg Protasov.

Biografie[bewerken]

Protavos begon zijn carrière bij Dnjepr Dnjepropetrovsk, waarmee hij in 1983 de landstitel veroverde. In 1987 maakte hij de overstap naar Dynamo Kiev waar hij in 1990 kampioen mee werd. In 1987 werd hij voetballer van het jaar. In 1990 trok hij voor vier jaar naar het Griekse Olympiakos en won er twee keer de beker mee. Na een Japans avontuur keerde hij terug naar Griekenland om er voor enkele kleinere clubs te spelen.

Protasov debuteerde in 1984 in het nationaal elftalen speelde 68 interlands, waarin hij 29 keer scoorde.[1]. In 1988 werd hij Europees vicekampioen met zijn land en hij nam ook deel aan twee wereldbekers. In 1994 speelde hij nog één wedstrijd voor het onafhankelijke Oekraïne.

Na zijn spelerscarrière werd hij trainer en hij begon bij Olympiakos, waarmee hij in 2003 landskampioen werd. Na een jaar bij AEL Limasol leidde hij Steaua Boekarest naar de 1/8ste finale van de UEFA Cup. Hierna keerde hij terug naar zijn thuisstad om er Dnipro Dnipropetrovsk te trainen. Hij eindigde in de subtop met de club en werd in augustus 2008 ontslaan na een nederlaag tegen AC Bellinzona in de kwalificatie voor de UEFA Cup. Hierna ging hij naar het Russische Koeban Krasnodar, dat uit de eerste klasse gedegradeerd was en hij leidde de club terug naar de hoogste klasse. Vanwege de mondiale financiële crisis, die ook Koeban trof besloten ze in onderling overleg de samenwerking stop te zetten. In 2009 ging hij naar het Griekse Iraklis, waar hij ontslagen werd na vijf opeenvolgende nederlagen. Hierna trainde hij nog meerdere clubs maar nooit voor een lange periode.

Zie ook[bewerken]