Opkanten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Opkanten is een techniek die door kano- en kajakvaarders gebruikt kan worden om een stuurbeweging of de stabiliteit te versterken, bijvoorbeeld op stromend water en bij wind en golven.

Door bij het vooruitvaren naar de binnenbocht op te kanten, dus de boot naar de buitenbocht te hellen, wordt het onder water liggende deel asymmetrisch en ontstaat een soort vliegtuigvleugeleffect waardoor je een koersafwijking krijgt naar de binnenbocht. Boten kunnen dan ook door opkanten gestuurd worden. Een onervaren peddelaar die scheef in zijn boot zit kan zo echter ook veel energie verspillen aan het corrigeren van zijn koers omdat de boot voortdurend naar een kant afwijkt.
Continu opkanten kan ook oploeven compenseren. In meerpersoonskano's zijn deze technieken moeilijk te coördineren, meerpersoonskajaks hebben dan ook vaak een roertje dat via kabels met de voeten bediend wordt.

Bij zijwaarts verplaatsen is het effectiefer om op te kanten in de richting die je uit gaat, dus links opkanten als je naar links beweegt, en vice versa.

Bij kanovaren met een enkelbladige peddel wordt het hellen van een kano vaak 'leunen' in plaats van opkanten genoemd. Rechts leunen is dan echter links opkanten en vice versa.