PC Card

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een PC Card voor een draadloze verbinding
Een Cardbus PC Card voor een Ethernet 10/100-netwerk

De PC Card is een standaard voor een insteekkaart en bijpassende houder, bestemd voor uitbreidingskaarten voor notebooks. Deze kaart is, afgezien van de dikte, zo groot als een kredietkaart.

De PC Card-standaard werd vastgelegd in 1991 door de PCMCIA (Personal Computer Memory Card International Association), een internationale vereniging van meer dan 200 bedrijven, opgericht in 1989.

De opvolger van PC Card is de ExpressCard. Het gebruik van PC Cards is sterk verminderd door de inbouw van de meest populaire uitbreidingen (lokaal netwerk, wifi-netwerk, modem) en de komst van USB-aansluitingen.

Types[bewerken]

Alle PC Cards hebben 68 pinnen en eenzelfde lengte en breedte. Er zijn drie verschillende diktes:

  • type I
  • type II
  • type III

Aanvullend op de elektrische en fysische specificaties bepaalt de PC Card-standaard ook een softwarearchitectuur om "plug and play" mogelijk te maken: de "Socket and Card Services".

De interface is nagenoeg identiek aan CompactFlash-cards die vaak gebruikt worden voor datastorage in bijvoorbeeld digitale camera's.

PC Card gebruikt een 16 bits- of een 32 bitsinterface.

CardBus[bewerken]

CardBus zijn 32 bit-PCMCIA 5.0-kaarten, ingevoerd in 1995 en aanwezig in notebooks vanaf eind 1997. De CardBus is een 32 bit-, 33MHz-PCI-bus in de PC Card-vorm. De CardBus bevat bus mastering, dat het mogelijk maakt te communiceren met andere onderdelen aangesloten op de bus (inclusief het geheugen), zonder belasting van de centrale processor.

Externe links[bewerken]