Pablo González Casanova

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pablo González Casanova

Pablo González Casanova (Toluca, 1922) is een Mexicaans socioloog.

González Casanova studeerde aan het College van Mexico (Colmex), de Nationale School voor Antropologie en Geschiedenis (ENAH) en aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico (UNAM) en promoveerde aan de Sorbonne in de sociologie. Van 1959 tot 1965 was hij voorzitter van de Latijns-Amerikaanse Faculteit voor Sociale Wetenschappen (FLACSO) en van 1966 tot 1970 van het instituut voor Sociale Studies van de UNAM. Hij was rector van de UNAM van 1970 tot 1972. Vanaf 1977 was hij hoogleraar aan de FLACSO en later en later aan de universiteit van Cambridge.

González Casanova geldt als een van de belangrijkste analisten van Latijns-Amerika. Hij coördineerd het project 'Perspectieven voor Latijns-Amerika' namens de UNAM en de Verenigde Naties. Hij staat bekend als promotor van sociaal engagement onder wetenschappers en becommentarieert regelmatig de politiek, waarin hij het voornamelijk opneemt voor regionale autonomie, mensenrechten en rechten voor de inheemse bevolking. Hij ging met emeritaat in 1984, maar publiceert nog regelmatig.