Pappus (plant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het pappus is de gereduceerde kelk bij de buis- en lintbloempjes van een lid van de composietenfamilie. Deze bestaat vaak uit een krans van haren of schubben. De haren zijn glad, borstelvormig, getand of geveerd, soms dubbel geveerd. Schubben kunnen losstaand zijn of vergroeid. Soms ontbreekt het pappus.

Wanneer het zaad rijp is, is het pappus bij sommige soorten uitgegroeid tot vruchtpluis, dat een functie heeft bij de verspreiding van de vruchten (zaden).[1]