Phone Booth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Phone Booth
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Joel Schumacher
Producent Gil Netter
David Zucker
Productie-
maatschappij
Zucker/Netter Productions
Scenario Larry Cohen
Hoofdrollen Colin Farrell
Forest Whitaker
Kiefer Sutherland
Katie Holmes
Radha Mitchell
Muziek Harry Gregson-Williams
Montage Mark Stevens
Cinematografie Matthew Libatique
Distributie 20th Century Fox
Première 4 april 2003
Genre Actie, Thriller
Speelduur 81 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 10.000.000
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Phone Booth is een film uit 2002, waarin een man onder schot wordt gehouden in een telefooncel. In de film spelen Colin Farrell, Kiefer Sutherland, Katie Holmes, Radha Mitchell en Forest Whitaker. De film werd geregisseerd door Joel Schumacher.

De film speelt zich af in New York, maar is voor het grootste deel opgenomen in Los Angeles.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Stuart Shepard heeft een druk leven. Hij gebruikt altijd een telefooncel in New York om contact op te nemen met zijn geheime vriendin. Omdat iedereen tegenwoordig een gsm gebruikt, zal deze telefooncel worden verwijderd. De laatste keer dat Stuart de telefooncel gebruikt wordt er gebeld. Stuart besluit om op te nemen. Hij heeft een man aan de lijn die hem zegt dat hij hem zal neerschieten als hij de telefooncel verlaat, of niet doet wat de beller hem opdraagt. De man confronteert Stuart met zijn oneerlijke leven: Stuart gaat vreemd en gebruikt mensen om er zelf beter van te worden.

Dan schiet de schutter een onschuldige man neer, het lijkt alsof Stuart hem heeft neergeschoten. Er komt politie en pers ter plaatse. De politie beveelt hem uit de telefooncel te komen. Dit mag hij echter niet doen van degene die hem onder schot houdt.De scherpschutter dwingt Stuart allerlei vreemde vragen te stellen aan de agenten en zijn vrouw de waarheid te vertellen. Hij moet het doen, want anders zal hij neergeschoten worden. Dan komen de agenten erachter dat iemand hem onder schot houdt, en gaan ze op zoek naar het gebouw waar de scherpschutter in zit.

De agenten denken de schutter te hebben gevonden, als ze in een van de gebouwen een dode man aantreffen. Het is de pizzabezorger die Stuart vlak voor zijn telefoongesprek een pizza aanbood. Ze veronderstellen dat de man zelfmoord heeft gepleegd. Stuart ligt in een ambulance bij te komen van wat hem is overkomen, wanneer er plotseling een man bij de wagen blijft staan. Het wordt duidelijk dat niet de pizzabezorger, maar deze man de man was die Stuart onder schot hield. De film eindigt met de mysterieuze zin 'A ringing phone has to be answered...doesn't it?'

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Farrell, Colin Colin Farrell Stu Shepard
Sutherland, Kiefer Kiefer Sutherland Beller
Whitaker, Forest Forest Whitaker Ed Ramey
Mitchell, Radha Radha Mitchell Kelly Shepard
Holmes, Katie Katie Holmes Pamela McFadden
Parker, Paula Jai Paula Jai Parker Felicia
Ash, Arian Arian Ash Corky
Texada, Tia Tia Texada Asia
Enos III, John John Enos III Leon
Jones, Richard T. Richard T. Jones Sgt. Jonah Cole
Nobbs, Keith Keith Nobbs Adam
Yount, Dell Dell Yount Pizzabezorger Bobby

Productie[bewerken]

De film is gebaseerd op een korte film die is gemaakt door studenten, genaamd End of the Line (1996). In het begin van het productieproces waren er geruchten dat Michael Bay de film zou regisseren, uiteindelijk ging deze opdracht naar Joel Schumacher. Will Smith en Jim Carrey waren in de running om Stu Shepard te spelen, de rol ging uiteindelijk naar Colin Farrell.

De film speelt realtime af, dat wil zeggen dat de gebeurtenissen in het echt even lang duren. De telefooncel waar de film om draait werkt echt. Colin Farrell geeft antwoord op een echte stem, zodat het er realistischer uit zou zien. De stem van Kiefer Sutherland is later via ADR in de film gemonteerd.

Het productieteam koos ervoor om de film in de juiste continuïteit te filmen, en meerdere camera's te gebruiken. Hierdoor werd de film op slechts 10 dagen volledig opgenomen.

Aanvankelijk zou de film in première gaan op 15 november 2002. Amerika was toen echter in de ban van een sluipschutter, waardoor de première uitgesteld werd.

Externe link[bewerken]